„Ég spyr, erum við að sjá fram á slagsmál á götum úti vegna bílastæðaskorts? Eða eru einhverjar lausnir á teikniborðinu?“
Þessum spurningum varpar Ómar Rafnsson, byggingarmeistari og Miðflokksmaður, fram í aðsendri grein í Morgunblaðinu í dag. Í grein sinni, sem ber yfirskriftina Raunasaga úr raunheimi, lýsir hann áhyggjum sínum af stöðu bílastæðamála víða í borginni.
Í grein sinni byrjar hann á að lýsa reynslu konu einnar á besta aldri sem hann segir að hafi búið í eitt og hálft ár á einum af þéttingarreitum borgarinnar.
„Íbúðinni fylgdi eitt bílastæði í bílakjallara. Hún bjó þar með eiginmanni sínum og eru þau með tvo bíla. Henni gekk mjög erfiðlega að fá stæði fyrir sinn bíl og fór því að leita í nágrenninu eftir stæði en hinum megin við götuna eru eldri fjölbýli. Þar brá hún á það ráð að leggja bílnum sínum í algerri neyð. Ekki batnaði það svo þegar gesti bar að garði, þá gat það verið mikið mál fyrir þá að leggja bílum í nágrenni við heimili hjónanna.“
Ómar segir að á þessu eina og hálfa ári sem þau voru búsett á svæðinu hafi íbúar í fjölbýlishúsunum hinum megin við götuna orðið þess varir að eigandi bílsins bjó ekki í húsinu. „Kom hún þrisvar að bílnum sínum þar sem hann hafði verið lyklaður eftir allri hliðinni sem hafði í för með sé mikinn viðgerðarkostnað,“ segir hann.
„Í stuttu máli þá gáfust þau upp á þessum bílastæðaskorti þar sem þau höfðu ekki kost á að vera á aðeins einn bíl og ákváðu því að flytja sig um set. Að lokum tókst þeim svo að finna sér annað heimili þar sem þau hafa aðgang að tveimur bílastæðum, en það þykir víst lúxus í dag að detta í þann lukkupott.“
Ómar segir að þetta sé sá raunveruleiki sem blasir við ef áform meirihlutans í Reykjavík ganga eftir um þéttingu byggðar í kringum stoppistöðvar Borgarlínu/Strætó. „Fólk mun bregða á það ráð að leita stæða á stöðum í nágrenni við heimili sitt með þeim afleiðingum að það mun íþyngja þeim íbúum sem þar búa,“ segir hann.
Ómar bætir við að þessi stefna muni kalla á togstreitu og úlfúð vegna vöntunar á bílastæðum sem aftur ættu að vera sjálfsögð á Íslandi þar sem við búum við slíkar veðurfarslegar aðstæður að flestum er nauðsynlegt að eiga bíl.
Ómar segir nauðsynlegt að tryggja að það sé að minnsta kosti eitt stæði á íbúð og það í bílageymslu ásamt aukastæðum utandyra.
„Hugmyndafræði núverandi meirihluta gengur út á það að selja þessa byggingarreiti til fjármögnunar Borgarlínu/Strætó en jafnframt að hafa svo fá bílastæði að íbúar neyðist til að nota Borgarlínu/Strætó. Skynsamlegra væri að leyfa fólki að ákveða sjálft eftir hvaða lífsstíl það vill lifa, ekki neyða fólk til að velja búsetu út frá því hvort það vill eiga bíl eða ekki. Þessi forsjárhyggja er engum til góða eins og komið hefur í ljós á þeim stöðum sem nú þegar eru komnir í notkun og ætlast er til að fólk sé ekki með bíl til umráða.“
Ómar leggur til að byggð verði góð bílastæðahús við aðalstoppistöðvar Borgarlínu. Telur hann að fjölga myndi verulega í hópi þeirra sem gætu hugsað sér að nota Borgarlínu, til dæmis einstaklingar sem eru búsettir í úthverfum.
„Sá hópur skiptir þúsundum í umferðinni daglega. Slík bílastæðahús gætu skipt sköpum varðandi umferðarþunga og mögulega dregið úr umferðartöfum og bílastæðavanda á marga vegu. Þau gætu nýst fyrir íbúa sem búa í námunda ásamt þeim sem velja að nota Borgarlínu en eiga samt bíl. Með tilkomu þessara bílastæðahúsa við stöðvar Borgarlínu myndi fjöldi þeirra margfaldast sem gætu hugsað sér að nýta þennan ferðamáta. Við byggingu þessara bílastæðahúsa má áætla að líkurnar á að Borgalína standi undir sér fjárhagslega myndu stóraukast.“
