Í færslunni bregst hann við frétt Vísis frá því í gærkvöldi, en í henni var greint frá óánægju Grindvíkinga með umræðu sem átti sér stað í Vikunni með Gísla Marteini á föstudagskvöld.
Í fréttinni kom fram að umræðan um Grindavík hefði byrjað þegar verið var að ræða kvikmyndina Eldarnir. Sagðist Jón til dæmis hafa hitt hjón úr bænum sem sögðust aldrei ætla að flytja þangað aftur eftir að hafa séð húsið sitt færast um eitt húsnúmer og svo aftur til baka í kjölfar þeirra gríðarlegu jarðhræringa sem áttu sér stað á svæðinu.
Grindvíkingum sárnaði þessi umræða en á föstudagskvöld var íþróttamiðstöðin í Grindavík stútfull af fólki þar sem heimamenn spiluðu sinn fyrsta leik á heimavelli í körfubolta í tvö ár.
Jón Gnarr segir í færslu sinni að honum hafi verið efst í huga hvað við megum okkur oft lítils gagnvart ógnarkröftum náttúruaflanna og hvernig það að upplifa jarðhræringar getur kippt fótunum undan fólki og haft djúpstæð áhrif.
„Þessi hjón sem ég vísa til hitti ég ásamt hópi af Grindvíkingum síðasta sumar. Ég hitti þau fyrir utan bensínstöðina á Blönduósi. Maðurinn lýsti þessu svona fyrir mér, hvernig húsið þeirra hefði færst til. Það var augljóst að þetta hafði haft mikil áhrif á hann. Og hann sagði þetta, að hann myndi aldrei vilja fara aftur heim til Grindavíkur. Ég var ekki að búa þetta til,“ segir hann í færslunni og bætir við:
„Ég vildi sýna meðlíðan og samkennd og skilning á þeirri áfallastreituröskun sem svona getur fylgt. Ég var sjö ára þegar gaus í Eyjum. Pabbi var lögreglumaður og tók þátt í björgunarstarfinu nótt og dag. Að sjá þetta í sjónvarpinu og vita af pabba þarna var óhugnanlegt,“ segir hann.
Jón rifjar svo upp að hann hafi unnið í Svartsengi við lóðaframkvæmdir sem ungur maður og þá hafi hann komið daglega til Grindavíkur.
„Ég hlóð meðal annars hraunhleðslurnar sem stóðu við veginn til hitaveitunnar. Ég heimsótti Grindavík síðasta vetur og sá þá að þessir garðar mínir voru allir hrundir til grunna. Ég heimsótti bæinn og átti fundi með fjölda fólks og heimsótti fyrirtæki og á ekkert nema hlýju til Grindavíkur og allra Grindvíkinga. Og ég held að allir Íslendingar geri það.“
Jón er fullur iðrunar.
„Ég biðst innilegrar afsökunar hafi orð mín verið óvarlega sögð. Ég skil að þetta er viðkvæmt, fólk er stolt og finnst lítið gert úr sér. ,,Ekki er að spauga með íslenskt sjómannsblóð, ólgandi sem hafið og eldfjallaglóð.“
Fyrirgefið mér kæru vinir ef ég hef sært ykkur, það var ekki ætlunin. Ég ber mikla virðingu fyrir dirfsku, æðruleysi og þrautseigju Grindvíkinga og hef fulla trú á því að við náum saman, með tímanum, að endurreisa bæinn og vinna okkur út úr þessu, ekki bara efnahagslega heldur tilfinningalega líka. Guð blessi Grindavík.“
