Kærunefnd vöru- og þjónustukaupa hefur úrskurðað eiganda fasteignar, sem er kona, í vil í deilumáli hennar við ónefndan iðnaðarmann. Iðnaðarmaðurinn hafði gert konunni tilboð í viðgerð á glugga í eigninni. Hafði konan greitt hluta upphæðarinnar fyrir fram en iðnaðarmaðurinn mætti aldrei á staðinn til að hefja verkið og krafðist þá konan endurgreiðslu.
Konan sneri sér til nefndarinnar í október á síðasta ári en upphæðin sem hún krafðist var 150.000 krónur. Engin gögn eða andsvör bárust frá iðnaðarmanninum.
Í úrskurði nefndarinnar kemur fram að iðnaðarmaðurinn gerði konunni tilboð í verk sem fól í sér viðgerð á tveimur opnanlegum fögum og útskipti á gleri í glugganum. Tilboðið nam alls 375.000 krónum. Miðaðist það við að 40 prósent staðfestingargjald skyldi greitt við samþykki. Konan samþykkti tilboðið í maí 2024 og greiddi staðfestingargjaldið, alls 150.000 krónur, með tveimur millifærslum inn á reikning iðnaðarmannsins. Sömdu málsaðilar um að iðnaðarmaðurinn myndi mæta og taka endanleg mál af gluggum í fasteigninni um miðjan júní 2024. Upplýsti iðnaðarmaðurinn konuna um að gler í gluggann yrði tilbúið fljótlega í kjölfarið.
Í kjölfarið áttu þeir í reglulegum samskiptum í gegnum tölvupóst. Í þessum samskiptum ítrekaði konan ósk sína um að iðnaðarmaðurinn myndi hefja verkið, enda láku gluggar í fasteigninni, eða endurgreiða henni staðfestingargjaldið. Í þessum samskiptum lofaði iðnaðarmaðurinn ýmist að hefja verkið eða endurgreiða konunni. Í október 2024 fékk konan loks nóg en þá voru fjórir mánuðir liðnir frá því að hún samþykkti tilboðið. Tilkynnti hún iðnaðarmanninum að hún myndi ekki sætta sig við frekari tafir á því að verkið hæfist og krafðist endurgreiðslu á umræddum 150.000 krónum.
Í niðurstöðu kærunefndar vöru- og þjónustukaupa kemur fram að gögn málsins sýni fram á að konan hafi ítrekað margsinnis ósk sína um að iðnaðarmaðurinn hæfi verkið. Í mars 2025 hafi, samkvæmt upplýsingum frá konunni, hann ekki enn hafist handa og heldur ekki endurgreitt henni. Þar af leiðandi hafi orðið dráttur á því að þjónustunni væri lokið, í skilningi laga um þjónustukaup. Líta verði á kröfu konunnar um endurgreiðslu sem yfirlýsingu um riftun á samningi, í skilningi laganna. Með vísan til ákvæðis laganna verði talið að konunni sé heimilt að rifta samningnum og krefjast endurgreiðslu. Þyki ljóst af samskiptum málsaðila að dráttur á þjónustu iðnaðarmannsins skipti konuna verulegu máli þar sem brýnt hafi verið að gera nauðsynlegar breytingar á gluggum í fasteigninni og iðnaðarmanninum hafi verið það ljóst.
Niðurstaða nefndarinnar er því sú að iðnaðarmaðurinn hafi á engan hátt efnt samning sinn við konuna og því beri honum að endurgreiða henni umræddar 150.000 krónur.
