Yngsta barn Sylvíu er fætt í janúar og benti hún á í frásögn sinni á Instagram að dagmömmur taki ekki börn inn fyrr en á haustönn. „Þú þarft þá að borga 110.000 til 250.000 fyrir pláss til að tryggja sæti. Þangað til þú kemst loks inn í janúar,“ sagði Sylvía sem sagði að sjálf þyrfti hún að borga 440 þúsund til að tryggja sér pláss í janúar.
Diljá Mist kveðst ítrekað hafa vakið athygli á þessum vanda með skrifum og á Alþingi.
„Enda þótt börnin mín séu komin af leikskólaaldri er þessi tími mér í mjög fersku minni. Ég taldist lánsöm, en í tvö ár keyrði ég úr Grafarvogi vestur í bæ þar sem ég fékk ungbarnapláss fyrir þau frá eins árs aldri. Ég greiddi m.a.s. fyrir annað plássið í nokkra mánuði á meðan ég kláraði fæðingarorlofið til að halda því fráteknu. Svona af því að fjárhæðin sem ég fékk greidda í framlengdu orlofi dugðu fyrir svo miklum útgjöldum.“
Diljá segir að krafa fólks um að bilið milli fæðingarorlofs og leikskóla verði brúað endurspegli breytta atvinnu- og samfélagsþætti þar sem flestir foreldrar eru útivinnandi.
Hún vekur athygli á því að síðasta haust hafi hún, ásamt hópi þingmanna Sjálfstæðisflokksins, lagt fram beiðni á Alþingi um skýrslu frá innviðaráðherra um kostnað sem foreldrar þurfa að standa straum af eftir að fæðingarorlofi lýkur og þar til dagvistunarúrræði bjóðast.
„Í því skyni er lykilatriði að afla upplýsinga um hvaða hlutfall foreldra er í þessari stöðu. Þá er mikilvægt að skoða ýmsar breytur í þessu samhengi, m.a. hjúskaparstöðu, félagslega stöðu og tekjur. Eins og Sylvía bendir réttilega á bera konur hitann og þungann af því að brúa bilið. Þær taka lengra fæðingarorlof og missa jafnvel atvinnu sína ef engin dagvistunarúrræði eru í boði að loknu orlofi. Konur verða því fyrir enn meiri tekjumissi, dragast aftur úr framgangsröð í starfi og verða af lífeyristekjum í framtíðinni. Dagvistunarmálin eru þannig gríðarlega mikilvægt jafnréttismál.“
Diljá segir að fróðlegt verði að fá loksins skýrslu ráðherrans inn í umræðuna um þessa erfiðu stöðu barna og foreldra.
„Lögbundinn réttur foreldra til fæðingarorlofs var nýlega lengdur úr samtals níu mánuðum í tólf. Með lagasetningunni vildu stjórnvöld minnka þetta bil. Framlag sveitarfélaga hefur hins vegar verið misjafnt. Það er brýnt að forgangsraða vegna þessarar óásættanlegu stöðu barnafólks. Stjórnmálamenn mega ekki reiða sig á að endurnýjun „kúnnahópsins“ sé hröð þar sem börnin eldist og vandamálin gleymist því fljótt. Baráttufólk eins og Sylvía á hrós skilið fyrir að halda okkur við efnið.“
