Stefán Pálsson, sagnfræðingur og varaborgarfulltrúi Vinstri hreyfingarinnar – græns framboðs, segir að Einar Þorsteinsson, formaður borgarráðs og verðandi borgarstjóri, virðist hafa tileinkað sér viðhorfið sem birtist í jólaslagara Helga Björns, Ef ég nenni.

Stefán gerir fjárhagsáætlun Reykjavíkurborgar að umtalsefni í pistli á Vísi og bendir á að aðventan sé tími jólalaganna. Eitt það eftirminnilegasta sé einmitt lag Helga Björns, með texta Jónasar Friðriks, um þau djásn og gersemar sem hann hyggst færa elskunni sinni.

„Sögumaður slær þó í og úr – allt þetta hangi á þeirri spýtu að hann nenni því þegar á hólminn er komið.“

Stefán segir að Einar virðist hafa ákveðið að tileinka sér viðhorf Helga í umræddum slagara.

„Fyrr í mánuðinum, daginn áður en meirihlutaflokkarnir í Reykjavík samþykktu endanlega fjárhagsáætlun sem fól í sér hækkanir á flestum gjaldskrám borgarinnar til samræmis við vísitölu, mætti téður Einar í viðtöl og lét að því liggja að kannski yrðu þessar hækkanir ekki alveg jafnmiklar. Það væri bara aldrei að vita. Ef hann nennti…“

Stefán rifjar svo upp að fjárhagsáætlunin hafi verið samþykkt óbreytt og innihélt hún þriðju hækkun Reykjavíkur á skömmum tíma á gjaldskrám í leikskólum, grunnskólum og frístundaheimilum.

„Allar hækkanirnar hafa verið réttlættar á þann hátt að með þeim sé verið að láta gjaldskrár „halda verðgildi sínu“. Það eru skrauthvörf fyrir það að skila auðu í baráttunni við verðbólguna.“

Stefán segir að Reykjavíkurborg hafi ákveðið að spila ekki með og vænti þess að ríkisvaldið, launafólk og atvinnurekendur beri byrðarnar í staðinn.

„Með þessu er auknum álögum velt á fjölskyldurnar í borginni. Þetta er metnaðarlaus efnahagsstjórn sem við í Vinstri grænum höfum gagnrýnt harðlega.“

Hann segir svo að það sé til að bíta höfuðið af skömminni þegar meirihlutaflokkarnir samþykktu yfirlýsingu á síðasta fundi borgarráðs í gær þess efnis að til greina komi að einhver hluti þegar samþykktra gjaldskrárhækkana gangi til baka. En þó aðeins ef ákveðin skilyrði borgarinnar um hófsamar kjarasamningshækkanir í komandi viðræðum gangi eftir.

„Einar Þorsteinsson og borgarstjórnarmeirihlutinn ætla kannski og mögulega að leggja sitt af mörkum í baráttunni við verðbólguna, ef þeim þóknast og ef þau nenna. Í hugum meirihlutans eru gjaldskrárhækkanir á barnafólk í Reykjavík fyrst og fremst tæki til að þrýsta á samningsaðila í kjaraviðræðum. Eftir stendur spurningin um hvaða gjaldskrár meirihlutinn í Reykjavík nenni að lækka og hversu litlar kjarabætur launafólks hugnast stjórnendum höfuðborgarinnar í komandi samningum?“