Kannist þið við tilfinninguna? Að vera sjúklega glæpsamlega ástfangin og vilja eyða hverri meðvitaðri stund – og gjarna líka ómeðvitaðri, sofandi í fangi elskhuga – með viðkomandi. Að þrá að kynna hann fyrir fjölskyldu og vinum og tala endalaust í setningum sem byrja á „ég og kærastinn minn….“.
Örugglega pínulítið böggandi fyrir utanaðkomandi sem fá að fylgjast með parinu ganga í gegnum draumkenndan fasann sem einkennir oft upphaf sambanda. En hversu brjálæðislega böggandi skyldi þetta þá vera fyrir manninn minn! Tökum fram að maðurinn minn og umræddur kærasti eru EKKI sami maðurinn. Því við erum fjölelskandi/fjölkær/poly. Já ég er nú hrædd um það!
Að vera fjölelskandi er ekki fluga sem við fengum í höfuðið nú á haustmánuðum og byrjuðum að hleypa fólki inn í samband okkar. Þetta var búið að blunda í okkur lengi og við fórum akademísku leiðina og lásum okkur til bæði í bókum og á netinu.
Eitt af því sem við lásum um kom síðan eins kallað þegar annað okkar varð í fyrsta skiptið yfir sig ástfangið. Nýjabrumsorkan ógurlega og hvernig á að tækla hana. „New Relationship Energy“ er nefnilega nokkuð sem flestallir ganga í gegnum.
Þetta er orkan sem færir eða jafnvel þrýstir okkur nær hvort öðru, gefur mér auka klukkustundir til að vaka og horfa djúpt í augu kærastans, vilja spyrja hann 1001 spurningar og kyssast tímunum saman.
Ef maður veit hvað er að gerast og getur tekið því sem eðlilegum hlut er ekkert ógnandi við þetta ástand. Makinn getur jafnvel upplifað ákveðna samkennd (e.compersion) og samglaðst og nýtt sér orkuna sem nýjabrumsorkuríka manneskjan ber með sér heim eftir kvöldstund með kærastanum.
Kærastinn minn (já, ég þreytist ekki á að skrifa þetta og segja) var einhleypur þegar við kynntumst og upplifir þessa orku á annan hátt en ég.
Það sem kemur honum á óvart er að matur bragðast skyndilega öðruvísi. Hann er léttari í lundu og tekur eftir að börnin hans eiga auðveldara með að nálgast hann. Og það sem honum fannst áður fráhrindandi tilhugsun eða jafnvel kæfandi (að vera með einhverja dömu á heilanum) er núna kærkomið og dásamlegt.
Ég er nokkuð sannfærð um að nýjabrumsorkan sé mannskepnunni holl og nærandi. Að fá að upplifa og deila með kærastanum OG makanum fær mig til að vilja knúsa allan heiminn! Ég byrja á sjálfri mér.
Góður díll fyrir jólaþreytta móður, eiginkonu og kærustu.
