Bjarni Benediktsson er tekinn til starfa sem framkvæmdastjóri Samtaka atvinnulífsins og fer ekkert dult með það að hann er í harðri andstöðu við ríkisstjórnina með gagnrýni og hrakspám flesta daga. Hann hefur þegar tekið forystu fyrir þeim sem hamast gegn ríkisstjórninni sem er vitanlega óviðeigandi og ófaglegt af manni sem á að einbeita sér að því að sinna samningagerð við verkalýðshreyfinguna á vinnumarkaði. Áður hefur verið á það bent að ákvörðun formanns SA að ráða fyrrverandi formann Sjálfstæðisflokksins til 15 ára er óskiljanleg og í raun ekkert nema rauð dula framan í launþega. Dettur einhverjum heilvita manni í hug að trúnaðarsamband geti myndast milli Bjarna og Sólveigar Önnu Jónsdóttur eða Höllu Gunnarsdóttur sem báðar eru hatrammir andstæðingar Sjálfstæðisflokksins og leiða tvö langstærstu og mikilvægustu launþegafélög landsins, félögin sem ráða för á vinnumarkaði?
Orðið á götunni er að Bjarni muni ekki bara æpa og skrækja gegn ríkisstjórninni heldur er hann þegar farinn að undirbúa harða framkomu við verkalýðshreyfinguna. Hann talar um að „of mikið hafi verið tekið út“ og leggur áherslu á mikilvægi launahækkana í þeim hækkuðu verðbólgutölum sem nú blasa við. Bjarni og formaður SA eru að hita sig upp til að fara í hart við launþega og krefja þá um launalækkanir til að hamla gegn verðbólgu. Þeir minnast ekki á lymskulegar verðhækkanir olíufélaganna, landbúnaðarins eða matvöruverslunarinnar. Nú á að hjóla í launþegana. Það á að sprengja allt í loft upp í þeirri von að það komi ríkisstjórninni illa.
Orðið á götunni er að þessir herramenn muni komast að því að hráskinnaleikur af þessu tagi mun ekki ganga. Fyrirtækin innan vébanda SA vilja frið á vinnumarkaði, þau vilja ekki láta stöðva starfsemi sína vegna pólitískra leikja í Borgartúni 35. Það verður gripið í taumana ef Bjarni og félagar halda áfram á þessari braut en það virðist vera skilgreint markmið með ráðningu hans að efla illt umtal um ríkisstjórnina og aðför að henni vegna þess að stjórnarandstaðan er ótrúverðug, forysta Sjálfstæðisflokksins er veikluð og fáir aðrir en innvígðir og innmúraðir taka mark á linnulausum árásum málgagns stjórnarandstöðunnar.
Orðið á götunni er að Bjarni Benediktsson hafi þegar komið sér fyrir sem aftursætisbílstjóri í forystu Sjálfstæðisflokksins. Hann hefur stillt sér upp sem aftursætisformaður flokks sem geldur fyrir forystuleysi og veika framgöngu. Á 15 ára formannsferli Bjarna í Sjálfstæðisflokknum lækkaði fylgi flokksins stöðugt, úr 36 prósentum þegar hann tók við og niður í 19,4 prósent þegar hann hrökklaðist frá eftir síðustu alþingiskosningar. Þá hafnaði þjóðin ríkisstjórn hans með öllu, Vinstri græn voru þurrkuð út úr íslenskum stjórnmálum, Framsókn fór úr 13 þingmönnum niður í fimm þannig að þáverandi formaður flokksins vék og sjálfur Sjálfstæðisflokkurinn fékk minnsta fylgi sitt í sögunni, 19,4 prósent, sem gerði það að verkum að Bjarni hlaut að hrökklast úr formannsembætti.
En það er eins og Bjarni hafi ekki verið búinn að fá nóg af stjórnmálum eftir 15 ára formannstíð. Nú velur hann sér vettvang til að skjótast inn á sviðið bakdyramegin. Ákvörðun formanns SA að ráða hann er reyndar algerlega óskiljanleg því hann er formaður alls atvinnulífsins, en ekki bara sægreifa og kaupfélagsins á Sauðárkróki.
Orðið á götunni er að núverandi formleg forysta Sjálfstæðisflokksins sé í meginatriðum misheppnuð. Málflutningur formanns og helstu talsmanna í þinginu einkennist af svekkelsi, tafaleikjum, upphrópunum og ómarkvissu væli um aukaatriði. Kjósendum þykir þetta leiðinlegt og óviðeigandi eins og skoðanakannanir sýna. Spjótum er einkum beint að vinsælasta stjórnmálamanni landsins um þessar mundir, Kristrúnu Frostadóttur, en fylgi flokks hennar hefur samkvæmt skoðanakönnunum aukist frá síðustu kosningum úr 21 prósenti í kringum 30 prósent eins og fram kemur ítrekað. Þrátt fyrir linnulaus skot á hana og ríkisstjórnina virðist það enga breyta.
Innan Sjálfstæðisflokksins gætir óróa og nánast örvæntingar. Flokksmenn sjá að núverandi nöldurstefna talsmanna flokksins virkar ekki. Hér verður vitnað í dyggan flokksmann sem sótt hefur landsfundi í áratugi: „Ég hélt að vandi flokksins fælist í Bjarna Ben og vildi losna við hann úr formannssætinu. Ég kaus Guðrúnu á landsfundi og tel enn að hún hafi verið skárri kostur. En hún hefur ekki nein tök á málflutningi flokksins í þinginu, ekki frekar en aðrir þingmenn. Nú er ég farinn að sakna Bjarna sem ég hélt að væri vandamál flokksins. Enginn veit hvað átt hefur fyrr en misst hefur,“ sagði þessi dyggi flokksmaður sorgmæddur í bragði.
Ætla má að margir flokksmenn hugsi á svipuðum nótum. Er leiðin fundin með því að gera Bjarna Benediktsson að aftursætisformanni og helsta talsmanni flokksins og gera hús Samtaka atvinnulífsins að nýrri Valhöll, sem nú er seld?
Orðið á götunni er að með því muni sú misráðna ákvörðun formanns SA að ráða Bjarna Benediktsson í starf aðalsamningamanns atvinnulífsins verða enn hættulegri og ekki langlíf. Beinlínis baneitruð.
