Um fátt er meira rætt en nýorðnar vendingar á stjórnmálasviðinu. Nú er sú sérkennilega staða upp runninn að formaður Sjálfstæðisflokksins hefur sagt af sér sem fjármálaráðherra – en hyggst verða ráðherra á ný um helgina, eftir því sem Svarthöfða sýnist best. Það er nýstárlegt í alþjóðlegu samhengi að stjórnmálamaður og formaður í stjórnarflokki telji einboðið að hann verði að segja af sér ráðherradómi en sjái ekkert að því að setjast jafnharðan í annan ráðherrastól.
Það er ekki ofsögum sagt að við Íslendingar göngum framar öðrum þjóðum í nýsköpun og nýbreytni og eru þar stjórnmál engin undantekning.
En hin meinta afsögn fjármálaráðherrans kallar á að finna þarf annan í starfið. Helst hafa borist böndin að utanríkisráðherranum, Þórdísi Kolbrúnu Reykfjörð Gylfadóttur og þykir Svarthöfða fara vel á því. Það kom því nokkuð á óvart sem segir í forsíðufrétt Morgunblaðs dagsins að hún færist undan því. Þar segir: „… en hún er sögð treg til vegna mikilvægra og viðkvæmra verkefna á alþjóðavettvangi.“ Ekki er ástæða til að draga í efa sannleiksgildi þess sem segir í fréttinni því hún er skrifuð af blaðamanni sem veit sínu viti þegar um innansveitarmál Sjálfstæðisflokksins er fjallað.
Auðvitað er það rétt hjá utanríkisráðherranum að á hennar borði eru mörg mikilvæg og viðkvæm mál á alþjóðavettvangi. Enda hefur hún verið önnum kafin við að stilla til friðar í Úkraínu og nýlega bættist annað verkefni við; nefnilega Ísraelsstríðið.
Af umfjöllun að dæma styttist nú mjög í að utanríkisráðherranum íslenska takist að binda endi á Úkraínustríðið, enda hefur hún lagt sig í framkróka í verkefninu – þurft að mæta á alls kyns fundi og samkomur um víða veröld – og birtist á fréttamyndum oftar en ekki hvítklædd í anda móður Theresu, innan um fúla svartjakkafataklædda karla.
En þegar svo Ísraelsstríðið bætist við þá sér Svarthöfði að þetta er rétt hjá utanríkisráðherranum. Það telst ólíklegt að ráðherranum takist að ná friði í þeim ósköpum fyrir helgi.
Heimurinn má ekki við því að missa þennan mikilvæga liðsmann í friðarumleitunum úr stóli utanríkisráðherra í stól fjármálaráðherra þjóðarinnar.
