Um fátt hefur verið rætt meir í þeim kreðsum sem Svarthöfði tilheyrir en hverjir verði eiginlega frambjóðendur Miðflokksins í borginni. Það segir sig enda sjálft að þegar flokkurinn er á slíku skriði sem raun ber vitni, hljóti það að vera á við meðal vinningspott í Lottóinu að fá sæti á listanum. Að ekki sé nú minnst á hversu mikilvægt það er að fá Miðflokkinn í þjónustu borgarbúa. Sumir í þessum kreðsum Svarthöfða virðast jafnvel trúa að Miðflokkurinn fái hreinan meirihluta í borginni.

Ekki minnkaði nú spenningurinn fyrir listanum þegar kyndilberi flokksins var kynntur sem sá sem myndi setja hann saman.

Svarthöfða finnst nú of langt seilst að líkja Miðflokknum við afmælishátíð frelsarans en sér þó óneitanlega nokkur líkindi með jólunum og að listinn verði gerður opinber.

Snjallir markaðsmenn fortíðarinnar fundu upp á þeirri lausn fyrir þau börn sem erfitt áttu með að bíða jólanna og þreyttu foreldra sína með látlausum spurningum um hvenær jólin kæmu eiginlega, að kynna til sögunnar jóladagatal. Þá lá fyrir á hverjum morgni hversu langt væri til jóla og því fylgdi gjarna sætur súkkulaðibiti, svona til að keyra daginn í gang og blóðsykurinn upp þar með. Svolítil jól á hverjum degi desember.

Það gladdi Svarthöfða óseigjanlega í biðinni eftir framboðslista Miðflokksins en engan endi ætlaði að taka, að Miðflokkurinn fer sömu leið. Nefnilega að kynna til sögunnar einn frambjóðanda á dag. Jóladagatal Miðflokksins.

Þannig tryggir flokkurinn eftirvæntingu og spennu á hverjum degi og margir endurhlaða internetinu í sífelldri eftirvæntingu eftir að frambjóðandi dagsins líti ljósið.

Það eina sem Svarthöfða sýnist að vanti er sæti bitinn.