Atvikið minnir okkur á að náungakærleikurinn kostar ekkert, í það minnsta af veraldlegum auði, en skilar okkur svo miklu meira til baka.
Á annan í hvítasunnu var fjöldi einstaklingar sem mætti til Samhjálpar til að borða, fjöldinn var svo mikill að maturinn var að klárast, og smá bið í næsta skammt. Maðurinn sem Gunnþór var að afgreiða sagði honum að láta þann næsta í röðinni fá skammtin, sjálfur var hann sáttur við nokkrar kartöflur á diskinn.
Gunnþór hrærður yfir náungakærleik mannsins skammtaði honum ríflega á disk, færði honum á borðið og fékk í staðinn þéttings faðmlag.
Við gefum Gunnþóri orðið:
„Í fréttum er þetta helst….
Ég er stundum sjálfboðaliði í eldhúsi Samhjálpar ef það vantar einhvern, en í dag sá ég atvik sem á erindi á Fésbók það var troðið af fólki og þá var eldað í hvelli réttur númer tvö á meðan löng röðin mjakaðist að borðinu, tveir bitar voru eftir af kjöti og fyrir framan mig stendur vígalegur Pólverji sem á góðum degi gæti „svæft“ einhvern og eflaust gert það nokkrum sinnum. Við hliðina á honum var íslenskur ellilíferisþegi sem sagði fátt en starði á bitana tvo, hvað á ég að gera ?
En þá benti sá pólski á þann gamla og sagði á pólsk/ensku: „láttu gamla manninn fá þessa bita hann þarf meira á því að halda en ég,“ bað svo um nokkrar kartöflur á disk og labbaði frá borðinu en ég tók eftir því hvar hann settist. Sá gamli varð glaður mjög en röðin urraði aðeins því að flestir héldu að allur matur væri búinn.
Eftir sirka korter var pastarétturinn til og röðin silaðist áfram en ég tók disk frá og skammtaði vel gekk að borðinu þar sem sá pólski sat og rétti honum yfir öxlina eftir að hafa sagt Polska og slegið þvert á kassann á mér að hætti Rómverja en þá stóð hann hann upp og ég hélt að nú væri game over en hann faðmaði mig það þétt að loftið tæmdist úr mér, sló svo þvert yfir kassann á sér sagði Ísland og brosti.
Þessi fallegi dagur.“
Lestu einnig: Einar Bárðarson: Fékk ryk í augun yfir góðmennsku bensínafgreiðslumannsins Saif
