Kærunefnd útlendingamála hefur staðfest ákvörðun Útlendingastofnunar um að vísa albönskum karlmanni úr landi og beita hann endurkomubanni. Fram kemur í úrskurði að maðurinn hafi sagst vera giftur en einnig eiga kærustu hér á landi. Viðurkenndi hann að hafa unnið hér á landi án þess að tekjur hans af vinnunni hefðu verið gefnar upp til skatts en maðurinn hafði ekki atvinnuleyfi. Hann neitaði ávallt að framvísa vegabréfi sínu.
Maðurinn var handtekinn í Reykjavík í september 2025. Við öryggisleit fundust fíkniefni á honum. Hann sagðist vera giftur en neitaði að gefa upp nafn eiginkonunnar auk þess sem hann sagðist eiga ónafngreinda kærustu á Íslandi sem hann dveldi hjá. Maðurinn sagðist hafa komið hingað til lands í leit að betra lífi og sem ferðamaður til að skoða landið. Hann kvaðst hafa dvalið á Íslandi í uim tvo og hálfan mánuð en neitaði að framvísa vegabréfi. Af þeim sökum var ekki hægt að sjá hvenær hann var stimplaður inn á Schengen-svæðið og þannig staðfesta framburð mannsins um lengd dvalar hans. Maðurinn sagðist hafa klárað rakaranámskeið og að hann hafi stundað svarta atvinnu á þeim starfsvettvangi. Hann greindi frá því að þeir fjármunir sem hefðu fundist á honum væru afrakstur svartrar atvinnu sem hann hefði unnið en ekki tilkomnir vegna fíkniefnasölu.
Útlendingastofnun tók ákvörðun um brottvísun mannsins úr landi um 10 dögum síðar og manninum var fylgt til Albaníu í október 2025 en hann hafði þá þegar kært ákvörðunina til kærunefndar útlendingamála.
Í kærunni var því vísað á bug að maðurinn hefði neitað því að framvísa vegabréfi sínu. Hann hafi boðist til að koma því til lögreglu en því verið hafnað. Vildi hann meina að samskipti um þetta boð hans væri að finna á myndskeiði sem hefði verið í vörslu lögreglu. Með því að óska ekki eftir vegabréfinu hafi Útlendingastofnun brotið gegn rannsóknarskyldu sinni.
Í kærunni voru síðan gerðar margvíslegar athugasemdir við þann lagalega grundvöll sem brottvísunin byggði á.
Í niðurstöðu kærunefndar útlendingamála segir að samkvæmt gögnum málsins hafi maðurinn neitað að framvísa vegabréfi sínu og í kjölfarið neitað að gefa upp dvalarstað sinn í því skyni að nálgast vegabréfið. Hann hafi jafnframt veitt misvísandi upplýsingar um tilgang dvalar sinnar. Á grundvelli þess hafi það verið mat Útlendingastofnunar að heimilt væri að vísa manninum úr landi á grundvelli laga um útlendinga þar sem hann hefði brotið alvarlega gegn ákvæðum laganna og af ásetningi eða stórkostlegu gáleysi gefið efnislega rangar eða augljóslega villandi upplýsingar í máli sem rekið væri samkvæmt lögunum.
Nefndin segir albanska ríkisborgara hafa heimild til dvalar hér á landi í allt að 90 daga á hverju 180 daga tímabili og þurfi ekki vegabréfsáritun til slíkrar dvalar en sú heimild jafngildi ekki dvalar- eða atvinnuleyfi. Maðurinn hafi samt viðurkennt að hafa stundað óskráða atvinnu hérlendis. Slík háttsemi hafi neikvæð áhrif á aðilann sjálfan, þá sem kaupi af honum þjónustu, og íslenskt samfélag í heild. Þetta sé til þess fallið að grafa undan íslenskum vinnumarkaði með hliðsjón af réttindum og réttaröryggi launþega. Þar að auki séu þjónustukaupendur í ótryggri stöðu og grafið sé undan greiðslu skatta og annarra opinberra gjalda til ríkissjóðs. Að teknu tilliti til þessa teljist brot mannsins gegn lögum um útlendinga alvarleg og séu skilyrði til brottvísunar, samkvæmt ákvæðum laganna, uppfyllt.
Segir nefndin enn fremur að maðurinn hafi sagst vera giftur en ekki viljað gefa upp nafn maka síns. Þá hafi hann greint frá því að dvelja hér á landi hjá ónafngreindri kærustu sinni og neitað að gefa upplýsingar um dvalarstað af því hann hafi ekki viljað trufla kærustuna. Þar sem hann hafi neitað að veita upplýsingar um þá aðstandendur sem hann sagðist eiga hér á landi verði ekki lagt til grundvallar að hann eigi náinn aðstandanda hér á landi í skilningi laga um útlendinga. Maðurinn hafi enn fremur ekki afhent íslenskum stjórnvöldum vegabréf sitt. Þá hafi hann ekki sýnt fram á lögmæti dvalar sinnar hér á landi eða að hann hafi virt skilyrði um lengd dvalar.
Brottvísun mannsins og endurkomubann var því staðfest. Endurkomubannið var hins vegar stytt úr þremur árum, samkvæmt ákvörðun Útlenidingastofnunar, í tvö þar sem það var talið hafa hafist þegar manninum var fylgt úr landi í október 2025.
