Kærunefnd útlendingamála hefur staðfest ákvörðun Útlendingastofnunar um að vísa rúmenskum karlmanni úr landi. Hafði maðurinn hlotið nokkra dóma og komið marg oft við sögu lögreglu en hann hafði einnig verið tvisvar dæmdur í fangelsi í Noregi. Vísar nefndin einnig til umsagnar lögreglu þar sem fram kom að maðurinn hafi verið „byrði“ á félagslega kerfinu.
Auk brottvísunarinnar hlaut maðurinn endurkomubann í sjö ár.
Maðurinn skráði dvöl sína á landinu árið 2017 en skráði lögheimili sitt utan landsteinanna í apríl 2025.
Á árunum 2019-2025 hlaut maðurinn fimm refsidóma fyrir brot gegn hegningarlögum, umferðarlögum og lögum um ávana og fíkniefni. Áður en hann hóf dvöl sína á Íslandi var hann dæmdur tvisvar í fangelsi í Noregi, árin 2015 og 2017, í seinna skiptið fyrir mansal.
Í ákvörðun um brottvísun vísaði Útlendingastofnun til brotaferils mannsins hér á landi og í Noregi og þess að lögreglan hefði fjölda mála sem tengdust honum til rannsóknar. Þar að auki byggði brottvísunin á því að maðurinn hefði einkum haft framfærslu sína af bótagreiðslum úr opinberum sjóðum.
Manninum var fylgt til Rúmeníu í september á síðasta ári en viku síðar lagði hann fram kæruna til kærunefndar útlendingamála.
Í kærunni var vísað til þess að brot mannsins hér á landi væru minniháttar og fælu ekki í sér nægilega alvarlega ógn við grundvallarhagsmuni samfélagsins. Hann hafi starfað á Íslandi og hafi verið að hefja nýja vinnu þegar Útlendingastofnun tók ákvörðun um brottvísun. Þá hefði maðurinn sterk fjölskyldutengsl á Íslandi. Hann ætti sambýliskonu og tvær dætur.
Var einnig vísað til þess í kærunni að dómarnir sem maðurinn hefði hlotið væru ekki nógu þungir til að falla undir brottvísunarákvæði útlendingalaga en þyngsti dómurinn hafi verið 90 daga fangelsi sem mögulegt hafi verið að afplána með samfélagsþjónustu.
Í kærunni var fullyrðingum Útlendingastofnunar og lögreglu um að brotin væru þess eðlis að maðurinn muni halda brotaferli sínum áfram vísað á bug. Vísað var einnig til refsidóma sem maðurinn hlaut í Noregi, þar á meðal fyrir mansal og talið að íslenskum stjórnvöldum bæri að meta hversu raunveruleg ógnin væri út frá brotum sem væru ekki jafn alvarleg eða kerfisbundin í íslensku samhengi.
Vildi maðurinn meina að hagsmunir barna sinna væru fyrir borð bornir og að mál hans hefði ekki verið rannsakað nægilega. Þótt hann og móðir barnanna hefðu ekki sama lögheimili og hann hafi skráð lögheimili sitt erlendis yrði að rannsaka raunverulega fjölskylduhagi þeirra. Sagðist maðurinn hafa á árum áður þegið greiðslur frá velferðarsviði Reykjavíkurborgar en dvöl hans á landinu hefði samt verið lögleg. Hann hefði verið að hefja nýja vinnu þegar ákvörðun um brotttvísun var tekin og ástæður fyrir tekjuleysi gætu verið margvíslegar og stutt tímabil með skráðar tekjur þýddi ekki endilega að hann hafi ekki fullnægt öðrum skilyrðum til dvalar.
Í niðurstöðu kærunefndar útlendingamála er farið ítarlega yfir brotaferil mannsins. Áðurnefnda refsidóma hlaut hann fyrir þjófnaði, fjársvik, akstur undir áhrifum fíkniefna og akstur undir áhrifum án ökuréttinda, akstur án ökuréttinda og vörslu fíkniefna.
Vitnar nefndin í umsögn lögreglu en þar kemur fram, auk yfirlits yfir refsidómana, að lögregla hafi haft ítrekuð afskipti af manninum vegna margvíslegra brota frá upphafi dvalar hans hér á landi. Samkvæmt umsögninni hefur maðurinn verið skráður sakborningur í alls 37 málum sem lúta að 78 brotum gegn almennum hegningarlögum og umferðarlögum. Þá liggi einnig fyrir upplýsingar þess efnis að maðurinn „sé byrði á kerfi félagslegrar aðstoðar“.
Samkvæmt umsögninni á maðurinn sex opin mál hjá lögreglu sem eru ýmist til rannsóknar, eða meðferðar á ákærusviði. Samkvæmt málayfirliti lúta brot sem til meðferðar eru meðal annars að ítrekuðum þjófnaðarbrotum, peningaþvætti, hótunarbrotum og vopnalagabrotum. Segir nefndin að lögreglan hafi metið það sem svo að maðurinn myndi halda áfram brotaferli sínum hér á landi og teldi lögregla hann vera yfirvofandi ógn gagnvart grundvallarhagsmunum samfélagsins.
Nefndin segist meðal annars líta til tíðni afbrota mannsins og segir hana ekki sýna mikla viðleitni til að aðlagast samfélaginu. Vísar nefndin einnig til þess að maðurinn hafi hlotið dóm í Noregi fyrir mansal og það geti talist til skipulagðrar glæpastarfsemi. Það sama eigi við um þjófnaðarbrot mannsins sem hafi verið framin í félagi við aðra. Framferði mannsins feli í sér grundvallarógn við hagsmuni samfélagsins.
Þegar kemur að bótagreiðslum til mannsins minnir nefndin á að réttur EES-borgara til dvalar á landinu sé ekki ótakmarkaður. Rétturinn byggist meðal annars á því að viðkomandi sé ekki ósanngjörn byrði á félagslega kerfinu. Fyrstu tvö árin sem maðurinn dvaldi hér, 2017 og 2018, hafi hann verið í vinnu hluta úr báðum árum en frá ársbyrjun 2019, fyrir utan febrúar 2020, hafi hann ekki verið með aðrar uppgefnar tekjur en félagslega aðstoð frá Reykjavíkurborg. Ljóst sé hins vegar að hann hafi framfleytt sér og fjölskyldu sinni með ólögmætum ávinningi afbrota.
Með vísan til tíðni afbrota mannsins, málsatvika og lítillar aðlögunar hans að íslensku samfélagi var ákvörðun um brottvísun og sjö ára endurkomubann staðfest.
