Heilbrigðisráðuneytið hefur staðfest synjun embættis landlæknis á starfsleyfi læknis fyrir að auglýsa og bjóða upp á heilbrigðisþjónustu á eigin vegum án tilskilinna leyfa og án þess að fara eftir lögum og reglum um veitingu heilbrigðisþjónustu. Hélt viðkomandi áfram að auglýsa þjónustuna þrátt fyrir að hafa verið sviptur starfsleyfinu.
Kæran var fyrst lögð fram í júní síðastliðnum. Alma Möller heilbrigðisráðherra vék sæti í málinu vegna fyrri starfa sinna sem landlæknir og Jóhann Páll Jóhannsson var settur heilbrigðisráðherra en þetta hefur verið gert vegna fleiri mála, frá tíma Ölmu í embætti landlæknis, sem kærð hafa verið til ráðuneytisins.
Landlæknisembættið gerði fyrst athugasemdir við rekstur læknisins á heilbrigðisþjónustu í mars 2023.
Í bréfi til læknisins var rakið að á heimasíðu kæmi fram að hann byði upp á læknisfræðilega ráðgjöf gegn greiðslu. Á heimasíðunni kæmi einnig fram að læknirinn hygðist veita alla hefðbundna læknisþjónustu sem hægt væri að veita í gegnum fjarþjónustu, síma og vídeó. Þá kæmi fram að hægt væri að óska eftir blóðrannsóknum eftir þörfum og óskum hvers og eins, auk annarra rannsókna og tilvísana. Jafnframt hafi þar verið gefið upp símanúmer þar sem unnt væri að panta tíma í ráðgjöf hjá lækninum.
Starfsemin hefði ekki hlotið staðfestingu landlæknis á því að hún uppfyllti faglegar lágmarkskröfur samkvæmt lögum um landlækni og lýðheilsu og væri því ólögmæt. Þrátt fyrir að lægi fyrir að læknirinn hefði þegar hafið markaðssetningu umræddrar starfsemi á heimasíðunni sem og á samfélagsmiðli og vefsíðu. Af sömu miðlum hafi jafnframt mátt ráða að læknirinn væri byrjaður að þjónusta sjúklinga. Embætti landlæknis gerði þá kröfu að læknirinn stöðvaði starfsemina þegar í stað, þar með talið markaðssetningu hennar á vefsíðum og með öðrum hætti, og að honum væri óheimilt að hefja hana að nýju fyrr en reksturinn hefði verið tilkynntur og embætti landlæknis samþykkt að faglegar lágmarkskröfur væru uppfylltar.
Læknirinn tilkynnti embættinu 10 dögum eftir að bréfið var sent til hans að hann hefði hafið rekstur heilbrigðisþjónustu. Embættið svaraði honum í ágúst 2023 með þeim orðum að tilkynningin væri ófullnægjandi. Fylgigögn skorti, tæknilausn sem hann ætlaði sér að nota til fjarheilbrigðisþjónustu væri ekki viðurkennd og hann hefði tilgreint að rekstur hans flokkaðist sem heilsugæslustöð en mjög skorti á að í tilkynningunni væru talið upp allt það sem yrði samkvæmt reglugerðum að vera í boði á heilsugæslustöð.
Fór embættið fram á að ný og ítarlegri tilkynning yrði send og ítrekað var að lækninum væri óheimilt að hefja rekstur þjónustunnar eða auglýsa hana þar til staðfest væri að hún uppfyllti faglegar kröfur. Aldrei barst svar frá lækninum og heldur ekki þegar tilkynnt var að hafið væri eftirlitsmál á hendur honum og svipting starfsleyfis boðuð. Lækninum var tilkynnt í júní 2025 að hann hefði verið sviptur starfsleyfi og hann kærði þá ákvörðun til ráðuneytisins.
Í kærunni gerði læknirinn ýmsar athugasemdir við málsmeðferðina meðal annars að flest áðurnefndra bréfa hefðu ekki borist honum og því hefði andmælaréttur hans ekki verið virtur.
Vildi hann einnig meina að hann hefði ekki hafið neina starfsemi þótt hann hefði opnað heimasíðuna. Taldi hann einnig að læknar hlytu að mega eiga símtöl eða önnur samtöl við þá sem til þeirra leiti án þess að slíkt teljist til reksturs heilbrigðisþjónustu. Í ákvörðun landlæknis væru ekki færð rök fyrir því að símtöl hans hefðu ekki uppfyllt faglegar kröfur.
Gerði læknirinn einnig ýmsar athugasemdir við lagalegan grundvöll málsins.
Í athugasemdum landlæknisembættisins kom meðal annars fram að læknirinn hefði notað netfang sem hann fullyrti að væri ekki í notkun í fyrri samskiptum sínum við embættið. Bréf til hans hefðu því verið send þangað. Greindi embættið frá því jafnframt að bréf hefðu verið send með ábyrgðarpósti á heimili læknisins. Hann hefði undirritað móttöku fyrir bréfi um eftirlitsmálið en neitað að taka við bréfinu um starfsleyfissviptinguna. Andmælaréttur hans hefði því verið fyllilega virtur.
Læknirinn var sviptur starfsleyfinu í júní 2025 en fram kom í athugasemdum embættis landlæknis við kæruna að í september 2025 hefði heimasíðan þar sem hann auglýsti þjónustu sína enn verið uppi. Þetta lýsti hirðuleysi læknisins og virðingarleysi hans fyrir lögum sem um starfsemi hans giltu. Sá sem reki heilbrigðisþjónustu eigi ekki einungis að hafa staðfestingu landlæknis, heldur einnig gildandi sjúklingatryggingu. Með háttsemi sinni hafi læknirinn brotið gegn lögum um heilbrigðisstarfsmenn og lögum um landlækni og lýðheilsu. Lögin séu skýr það sé engum heimilt að hefja rekstur heilbrigðisþjónustu án undangenginnar staðfestingar landlæknis á því að uppfylltar séu faglegar kröfur sem gera verði til slíks rekstrar, sem og uppfyllt séu önnur skilyrði í heilbrigðislöggjöf.
Læknirinn hafi sýnt af sér tómlæti og virðingarleysi við skyldur sínar sem heilbrigðisstarfsmanns en brot hans hafi verið þess eðlis að embætti landlæknis hafi verið sá einn kostur mögulegur að svipta hann starfsleyfi. Afstaða læknisins birtist einkum í því að hann hafi enn ekki tekið heimasíðu sína niður, kalli sig enn lækni og bjóði upp á margs konar heilbrigðisþjónustu og þetta sé allt í trássi við lög um heilbrigðisstarfsmenn.
Læknirinn vildi hins vegar meina að hann væri ekki að veita heilbrigðisþjónustu, einstaka símtöl gætu ekki flokkast sem slíkt. Réttara hefði verið og í samræmi við meðalhóf að veita honum áminningu og að í ákvörðun landlæknis skorti rök fyrir því að hann hefði brotið af sér.
Í niðurstöðu heilbrigðisráðuneytisins eru færð ítarleg rök fyrir því að starfsleyfissviptingin og öll málsmeðferð embættis landlæknis hafi verið í samræmi við lög.
Ráðuneytið bendir jafnframt á að á heimasíðu læknisins séu upplýsingar um þá þjónustu sem hann bjóði upp á, þ.e. læknisfræðilega þjónustu gegn greiðslu þar sem hann tiltaki að hann muni bjóða upp á alla hefðbundna læknisþjónustu sem unnt sé að veita í gegnum fjarþjónustu. Þar komi að auki fram að heimasíðan sé í smíðum líkt og sjúkraskrárkerfið og sjúklingar beðnir um að sýna biðlund í byrjun.
Á heimasíðunni segi læknirinn að unnt verði smám saman að bæta við þjónustuna með myndbandstengli og stofukomum eftir því sem þörf sé á. Þá sé hægt að óska eftir blóðrannsóknum eftir þörfum og óskum hvers og eins, auk annarra rannsókna og tilvísana. Á heimasíðunni veki hann jafnframt athygli á því að Sjúkratryggingar Íslands neiti að niðurgreiða þjónustuna sem sé pólitísk ákvörðun. Sökum þessa muni hann stilla verðlagningu viðtala í hóf. Hann reki þar næst dæmi samskipta sem hann bjóði upp á og verð fyrir þau.
Ráðuneytið segist ekki geta fengið séð hvernig þessi þjónusta geti talist nokkuð annað en rekstur heilbrigðisþjónustu.
Vísar ráðuneytið einnig í færslur á samfélagsmiðlum og vefsíðu sem beri með sér að veiting þjónustunnar hafi þegar verið hafin, áður en leyfi landlæknis hafi nokkurn tímann verið veitt, þrátt fyrir fullyrðingar læknisins um að svo væri ekki.
Ráðuneytið tekur undir að andmælaréttur í málinu hafi verið virtur og fellst með embætti landlæknis að læknirinn hafi vanrækt starfsskyldur sínar og brotið gegn ákvæðum í heilbrigðislöggjöf landsins, þar með talið ákvæðum laga um heilbrigðisstarfsmenn, laga um sjúklingatryggingu og laga um landlækni og lýðheilsu. Fullt tilefni hafi því verið að grípa til aðgerða gagnvart honum á grundvelli laga um landlækni og lýðheilsu.
Það hafi ekki dugað að veita áminningu þar sem hann hafi aldrei hlýtt fyrirmælum landlæknis um að hætta að veita heilbrigðisþjónustu. Með því hafi hann stefnt öryggi þeirra sjúklinga sem til hans kynnu að leita í hættu, vegna þess að gæði umræddrar þjónustu hafi ekki hlotið staðfestingu landlæknis.
Svipting starfsleyfis var því staðfest og læknirinn hefur því ekki leyfi lengur til að kalla sig lækni en eins og hér hefur verið rakið hefur hann áður ekki hlýtt því.
