Guðmundur Þórarinsson, atvinnu- og landsliðsmaður til margra ára og nýjasti leikmaður ÍA, var gestur Helga Fannars Sigurðssonar í Íþróttavikunni.
Guðmundur opnaði sig um það í þættinum að hafa af og til upplifað heimþrá á 13 árum í atvinnumennsku, þar sem hann kom víða við. Hann var þá spurður að því hvort það hafi einhvern tímann verið nálægt því að leiða til þess að hann héldi heim til Íslands.
„Það hefur aldrei verið neitt nálægt því. En maður leiddi alveg hugann að því þegar erfiðustu tímarnir komu, þá er lausnin í huga manns að koma heim. Sem betur fer hefur alltaf gengið vel fótboltalega, ég nánast alltaf verið að spila í þeim liðum sem ég hef verið í og heppinn með umhverfið, sem og sjálfan mig líka, ég á auðvelt með að aðlagast búningsklefa, tengjast fólki, er opinn.
Maður er að fórna rosalega miklu, verandi svona lengi úti, og missa af hlutum sem er ekki alveg eðlilegt að missa af. Það er líka mikið þroskamál að vara út 19 ára, maður þarf að fórna ýmsu. En þegar ég horfi yfir reynsluna sem ég fékk út úr þessu og ævintýrin, ég myndi ekki vilja missa af því fyrir einhverja fermingarfræðslu hjá frænda mínum, með allri virðingu fyrir honum, ég elska hann. En ég hef fengið að búa í New York, á Krít, í Kaupmannahöfn og fengið að upplifa stórt félag eins og Rosenborg. Það eru miklar kröfur settar á mann sem fótboltamann og þær henta mér bara fullkomlega,“ sagði Guðmundur.
„Þegar maður er ekki að spila í sínu landi getur maður einangrast aðeins utan vallar og félagslega, sem er bara eðlilegt, en það er misjafnt hvernig hver og einn er. Ég er svolítil félagsvera, finnst gott að vera í kringum fólk og spjalla og fæ mikla gleði út úr því. Þegar maður er að flytja á milli landa er maður alltaf að byrja upp á nýtt með félagslegar tengingar.
Það sem ég átti erfiðast með var einhvers konar eirðarleysi. Sem betur fer fór ég aldrei að leita í einhverja óholla hluti tengt því, hélt bara haus og fór að gera tónlist, lesa bækur eða hlusta á podköst á kaffihúsi. Einveran átti ekkert sérstaklega vel við mig þegar ég horfi til baka, að vera frá öllu félagslífi, sem maður á mun auðveldara með heima. Þetta er helsti þátturinn við að vera í öðru landi, þú ert fótboltamaður en í raun ekkert annað.“
Þátturinn er í spilaranum.
