Íbúar Birmingham elska ríkisstjóra sinn, bú, bú bú. Þetta söng Ronnie Van Zant í einu frægasta lagi hljómsveitar sinnar Lynyrd Skynyrd sem fjallaði um Alabama, en ekki er víst að allir aðdáendur hljómsveitarinnar átti sig á því hvað Ronnie var þarna að syngja um. Lagið kom út árið 1974 en þá var hinn umdeildi George Corley Wallace Jr. ríkisstjóri í Alabama. Áður en George tók við sem ríkisstjóri á sínu fyrsta kjörtímabili árið 1963 hafði Birmingham verið þungarmiðja í réttindabaráttu svartra og má þar til dæmis nefna frægt bréf sem baráttumaðurinn Martin Luther King skrifaði úr fangelsi borgarinnar þar sem hann sagði fólk hafa siðferðislega skyldu til að brjóta gegn ósanngjörnum lögum og grípa til beinna aðgerða frekar en að bíða endalaust eftir að réttlætinu verði náð fram í gegnum dómstóla. Óréttlæti, hvar sem það eigi sér stað, sé ógn við réttlæti alls staðar.
Alabama var þekkt fyrir harða aðskilnaðarstefnu og George var talsmaður aðskilnaðar. Eftir að hann tók við embætti lýsti hann því yfir að kynþættirnir ættu að vera aðskildir um aldur og ævi. George hafði áður tapað ríkisstjórakosningum og ætlaði sér ekki að gera það aftur. Hann fékk því til liðs við sig annan aðskilnaðarsinna, Asa Earl Carter, sem hafði áður verið leiðtogi hjá umdeildu samtökunum Ku Klux Klan, og fékk hann til að semja kosningaræður sínar. George endaði með að vinna sannfærandi sigur og hélt áfram að tala fyrir aðskilnaði. Skömmu eftir að hann tók við embætti átti frægt atvik sér stað við háskólann í Alabama þar sem til stóð að afnema aðskilnað nemenda að skipan þáverandi Bandaríkjaforseta, John F. Kennedy. George ákvað sjálfur að reyna að koma í veg fyrir að fyrstu svörtu nemendur skólans, þau Vivian Malone og James Hood, kæmust inn. Nokkru síðar reyndi hann að koma í veg fyrir að fjórir svartir nemendur gætu skráð sig til náms í grunnskólum í ríkinu.
Hann mótmælti stefnu forsetans harðlega og sakaði forsetann um að ætla að afhenda Martin Luther King og hans stuðningsmönnum völdin í ríkinu.
Þegar hans fyrsta kjörtímabil var á enda voru góð ráð dýr. Samkvæmt þágildandi lögum mátti sitjandi ríkisstjóri ekki bjóða sig fram aftur. Wallace lét það ekki stöðva sig og bauð fram eiginkonu sína, Lurleen Wallace. Hún væri hans ektakona og myndi taka við embættinu fyrir hans hönd. Lurleen vann sannfærandi sigur. Kannski hefði Lurleen aldrei samþykkt að bjóða sig fram ef George hefði ekki leynt hana mikilvægum upplýsingum um hana sjálfa. Hún var að deyja.
Árið 1961 fæddi Lurleen fjórða og seinasta barn þeirra hjóna. Læknirinn sem framkvæmdi á henni keisaraskurð greindi þá krabbamein í legi hennar. Læknirinn byrjaði á því að greina George frá þessu en Lurleen fékk ekkert að vita þar sem George taldi að veikindi hennar gætu bitnað á ferli hans. Hún fékk því enga meðferð við meininu og sex árum síðar, þegar hún tók við embætti, var það orðið of seint. Hún lést rúmu ári eftir að hún tók við embætti. George var þá forsetaframbjóðandi og hafði ítrekað logið til um veikindi eiginkonunnar. Í einni ræðunni hélt hann því fram að Lurleen hefði sigrast á meininu. Það gerði hún ekki og lést hún árið 1968. George varð ekki forseti og sneri aftur til Alabama þar sem hann ákvað að láta sér duga að bjóða sig aftur fram sem ríkisstjóra. Alabama var enn tilbúið að styðja þennan mann sem nú hafði nýja konu sér við hlið. Sú kona var Cornelia, en eftir skilnað þeirra árið 1978 lýsti hún því við fjölmiðla að George væri enginn fjölskyldumaður.
„Ég held að George þurfi enga fjölskyldu. Hann þarf bara áhorfendur. Áhorfendurnir úr fjölskyldunni dugðu ekki egóinu hans.“
Margir halda því fram að George hafi ekki verið eins mikill aðskilnaðarsinni og hann hélt fram. Hann hafi heldur verið popúlisti sem ákvað að nýta sér stöðuna í Alabama til að komast til valda. Íbúar Alabama vildu aðskilnað og George gerðist því talsmaður þess.
Seinna meir endaði hann með að ná sáttum við nemendurna sem hann reyndi að útiloka frá háskólanum. Hann baðst innilegrar afsökunar og þegar James Hood útskrifaðist með doktorsgráðu árið 1997 bað hann George um að afhenda sér prófgráðuna. George vildi verða við þeirri beiðni en heilsa hans leyfði það ekki. Hann lést svo ári síðar og Hood fylgdi honum til grafar.
Lynyrd Skynyrd hefur því líklega verið með lagi sínu að gefa til kynna að ríkisstjórinn væri óþarflega vinsæll í Alabama. Ronnie Van Zant entist þó ekki ævin til að koma því skýrt á framfæri en hann lést í hræðilegu flugslysi árið 1977, aðeins þremur árum eftir að Sweet Alabama var gefið út, ásamt tveimur öðrum meðlimum sveitarinnar.
