Þetta er mat breska stríðsfréttaritarans David Patrikarakos sem hann leggur fram í skoðanagrein fyrir Daily Mail í morgun.
Yfirvöld í Íran staðfestu í gærkvöldi að Larijani hefði beðið bana í umræddri árás, en hann var yfirmaður þjóðaröryggisráðs Írans.
Patrikarakos segir í grein sinni að drápið á Larijani sé hluti af skipulagðri aðgerð þar sem lykilpersónur í íranska valdakerfinu eru felldar markvisst. Slíkar aðgerðir geti grafið undan stjórnhæfni og veiklað hernaðarlega samhæfingu landsins, en á sama tíma aukið hættu á ófyrirsjáanlegum viðbrögðum.
Að mati Patrikarakos er þetta hinn „grimmi fórnarkostnaður“ slíkrar stefnu. Þótt hún veiki stjórnkerfið til skamms tíma geti hún aukið óstöðugleika í heild.
Patrikarakos lýsir Larijani sem rólegum og skipulögðum einstaklingi og hann hafi að mörgu leyti verið ólíkur harðlínuröddum sem oft ráða ferðinni í opinberri umræðu í Íran.
Hann hafi jafnframt gegnt hlutverki sáttasemjara milli valdafylkinga. „Umfram allt var hann brú milli fylkinga, sá sem miðlaði málum þegar allt stefndi í upplausn,“ segir í pistlinum.
Patrikarakos bendir á að drápið á Larijani geti skapað þversagnakennda stöðu þar sem ákvarðanataka verður bæði hægari og um leið hvatvísari. „Hefndaraðgerðir verða líklegri og erfiðara verður að hafa stjórn á stigmögnun,“ skrifar hann.
Í pistlinum heldur hann því fram að þótt markmiðið með árásum á hátt setta leiðtoga Írans sé að veikja kerfið geti afleiðingin orðið aukinn óstöðugleiki. Slíkur óstöðugleiki gæti annað hvort grafið undan stjórnkerfinu eða kveikt víðtækari og hættulegri átök á svæði sem þegar einkennist af mikilli spennu.
