Hinn fimm ára gamli Arlo Buckley var fluttur alvarlega slasaður með þyrlu á sjúkrahús eftir að mótorhjólamaður keyrði á hann þann 11. september 2024. Vitni segir manninn stungið af frá vettvangi innan við mínútu eftir að hafa keyrt á barnið.
Kaylem Longhurst, sem var 16 ára þegar slysið varð, hefur þegar játað á sig hættulegan akstur í tengslum við slysið. Hins vegar neita hann og þrír aðrir, þar á meðal móðir hans Terry Follows, að hafa haft samsæri um að spilla framgangi réttvísinnar. Málið er nú rekið fyrir dómstól í Wales.
Fyrir dómstól sagðist Kaylem hafa flúið af vettvangi þar sem hann óttaðist um eigið öryggi. Kom fram að hann var hjálmlaus, án ökuréttinda og bremsur á framhjóli voru óvirkar. Segir Kaylem að honum hafi liðið hræðilega eftir áreksturinn og haldið að hann hafi drepið barnið. Segir hann fólk sem kom að vettvangi hafa orðið „árásargjarnt.“ „Ég varð hræddur við þetta fólk.“ Neitar hann að hafa flúið vettvang til að komast hjá refsingu, heldur hafi hann ætlað að gefa sig fram síðar.
Fyrir dómi kom fram að Follows hefði sagt lögreglunni að hún hefði ekki séð Kaylem son sinn síðan daginn fyrir slysið, þótt hún hefði verið með honum nokkrum klukkustundum áður. Fyrir dómi sagðist hún hafa logið að lögreglunni við yfirheyrslu vegna þess að hún „hélt að atvikið væri ekki eins alvarlegt og það reyndist vera“. Hún fullyrti að þegar hún fékk símtal um að sonur hennar hefði keyrt á einhvern hélt hún að sonurinn hefði lent í slag sem var mjög algengt hjá syninum.
Follows breytti framburði sínum fyrir dómi og sagðist hafa hitt son sinn skömmu eftir áreksturinn þegar hann kom á mótorhjólinu heim til hennar. Sagði hún hann hafa verið rjóðan og sveittan og hann svarað henni að það væri heitt úti og hann of vel klæddur.
Follows hélt næst til vinnu sinnar á síðdegisvakt, og þá hringdi annar sonur hennar, Dane þá 17 ára, í hana og sagði að lögreglan væri við heimili þeirra. Follows var handtekin og sagðist hún ekki hafa áttað sig á alvarleika málsins fyrr en í yfirheyrslu.
Ákæruvaldið heldur því fram að hún, ásamt sonum sínum, dóttur sinni Cara Haran, sem hefur þegar játað að hafa tekið þátt í samsæri, og Shane Hunt, hafi skipulagt að keyra Kaylem til bæjarins York klukkustund eftir slysið og hylma þannig yfir brot hans. Follows segist hins vegar hafa haldið að dóttir hennar væri að fara með Kaylem í mat með Hunt og neitar að hafa vitað um aksturinn til York.
Aðspurð um hvað Kaylem hefði sagt henni í símtali stuttu eftir að hafa keyrt á barnið svaraði hún: „Hann sagði bara: Mér leiðist.“
„Ertu að segja að 16 ára gamall sonur þinn haldi að hann hafi bara drepið einhvern og hann segir þér bara að honum leiðist, hann setur upp leikrit?“ sagði fulltrúi ákæruvaldsins.
Follows heldur því statt og stöðugt fram að hafa enga vitneskju haft um þátt sonar hennar í slysinu þrátt fyrir að hin börn hennar hafi sagt í lögregluyfirheyrslum að þau hefðu sagt henni frá slysinu. Segir hún börn sín vera að ljúga.
Dane neitaði því að hafa brennt föt bróður síns á slysdaginn og að hafa hjálpað til við að færa mótorhjólið úr bakgarði móður þeirra. Sagðist hann ekki hafa vitað að lögreglan gæti þurft að skoða hjólið, og gengið á hann aftur með svör sagðist hann hafa fært hjólið. Áttaði hann sig aðspurður á að það hefði verið rangt. Sagðist hann hafa vitað að bróðir hans hefði gert eitthvað, en ekki hvað það var. Cara systir þeirra hefði verið sú eina sem hefði talað um að brenna föt bróður þeirra.
Móðir þolandans, hins fimm ára gamla Arlo, mætti á heimili Follows og sagðist Dane hafa verið heima þegar þessi kona kom og var að „öskra og öskra“. Sagðist hann ekki hafa hugmynd um hver þessi kona væri eða af hverju hún væri í þessu uppnámi.
Shane Hunt sagði fyrir dómi að hann gæti ekki munað hvað hefði verið rætt í símtölum í og úr farsíma hans eftir slysið og það væri langt síðan. Hann sagðist hafa orðið var við mikinn mannfjölda í götunni og að eitthvað gekk á. Neitar hann að hafa átt þátt í að hjálpa Kaylem að flýja laganna verði.
Allir fjórir sakborningarnir neita ákærunum. Samfélagið var í áfalli vegna slyssins, og var söfnun sett af stað fyrir Arlo og foreldra hans. Finna þau fyrir miklum stuðningi og velvilja meðan málið heldur áfram fyrir dómstólum.
