„HVENÆR LÝKUR ÞESSU?“ eru upphafsorð Einars Sveinbjörnssonar, veðurfræðings á Bliku, í færslu á samfélagsmiðlum í morgun. Tilefnið eru hin gegndarlausa lægðasúpa sem Ísland hefur legið í og er farið að þreyta landsmenn verulega.

„Eftir óvenjulega og hægláta tíð framan af vetri, ekki síst í janúar, urðu umskipti á stöðunni í háloftunum á aðeins nokkrum dögum seint í febrúar,“ segir Einar. „Fram að því hafði hún varla sést annars ríkjandi SV-átt að vetrinum á okkar slóðum, nema stund og stund. Eins voru áberandi hlýindi eða öllu heldur skortur á vetrarkulda við vesturströnd Grænlands og í norðaustur hluta Kanada. Talað var um að kuldapollurinn „Stóri-Boli“ væri týndur og tröllum gefinn. Í það minnsta ekki staðsettur á sínum heimaslóðum.“

Upp úr 20. febrúar urðu svo umskipti og þrálátt háþrýstisvæði norður af landinu gaf eftir. Þann 26. febrúar urðu straumhvörf þegar kalda loftið úr vestri ruddist með látum yfir Grænlandsjökul og til okkar. Þennan dag þurftu margar flugvélar að lenda neyðarlendingum á varaflugvöllum í Reykjavík, Akureyri og Egilsstöðum. Síðan þá hefur kuldinn í vestri fóðrað suðvesturáttina og sent hingað hverja óveðurslægðina á fætur annarri.

„Í upphafi var spurt að því hvenær þessu lyki?,“ segir Einar. „Svarið er: -ekki alveg strax og 10 daga spáin gefur til kynna áframhaldandi „leka“ af köldu loftiðúr norðvestri út yfir Atlantshafið. En andstæðurnar eru þó skv. spánni ekki nánda nærri eins skarpar. Spáð er lægðum hingað til lands áfram, en loftið sem þær bera með sér verður heldur mildara, en líkur þó á svalari dögum með N-átt á milli.“

En hins vegar mun vora á endanum.

„En auðvitað kemur að því með hækkandi sól að þessi lind af köldu heimskautalofti þverri þarna vestur yfir Kanada,“ segir hann.