Sveinn Ásgeir Jónsson ákvað að gera það sem fjölmargir Íslendingar gera daglega, að panta sér pizzu hjá Domino´s. Sveinn ákvað að sækja sína í Nóatún 17. Það reyndist dýrkeypt eins og hann lýsir í færslu sinni á Facebook undir yfirskriftinni: Pizzan sem kostaði 7.740 kr. Eða: Hvernig lögleg rukkunargildra virkar á Íslandi
Pizzan kostaði 1.990 kr. og segist Sveinn hafa verið nokkrar mínútur inni á staðnum þegar hann sótti hana.
„Daginn eftir birtist 5.750 kr. reikningur frá Green Parking í heimabankanum mínum. Engin viðvörun. Engin tilkynning. Ekkert samtal. Bara krafa.
Þetta er ekki venjulegt stöðugjald. Þetta er viðskiptamódel sem byggir á því að fólk borgi bara til að losna við vandræði. Þetta svipar til „veiðipósta“ (phishing) á netinu þar sem reynt er að hræða fólk til að greiða strax. Munurinn? Þessi krafa fer beint inn í heimabankann þinn.
Og þeir vita að þetta virkar. Af því að 5.750 kr. er upphæð sem fæstir nenna að standa í stappi út af. Flestir sjá kröfuna, blóta og borga.“
Sveinn fór aðra leið, hann rannsakaði málið og uppgötvaði það að:
Gildran: Fyrstu 45 mínúturnar eru auglýstar „gjaldfrjálsar“ en aðeins ef þú hleður niður appi, stofnar aðgang, skráir kreditkort og skráir bílinn rafrænt VIÐ KOMU. Gerir þú það ekki? 5.500 kr. sekt vegna nokkurra mínútna dvalar.
Sektirnar: Neytendastofa sektaði Green Parking um 800.000 kr. fyrir villandi upplýsingagjöf (ákvörðun 17/2025). Parka Lausnir fékk 1.000.000 kr. sekt fyrir sömu brot. Þeir halda samt áfram.
Lögin: Hæstiréttur sagði í máli 7/2024: Engin sjálfvirk greiðsluskylda hvílir á skráðum eiganda ökutækis vegna einkaréttarlegra krafna. Samt eru kröfur sendar beint í heimabanka á grundvelli bílnúmers.
Óhófið: Tímagjaldið er 350 kr. Vangreiðslugjaldið er 5.500 kr. Það er 16-falt grunngjaldið, plús 250 kr. „færslugjald“.
Sveinn segist hafa skrifað andmælabréf til Green Parking þar sem hann vísaði í Hæstarétt, Neytendastofu, samningalög og innheimtulög og sendi hann bréfið formlega í gegnum heimasíðu fyrirtækisins.
„Niðurstaðan? Krafan var felld niður á innan við 30 mínútum. Lesið það aftur. Þrjátíu mínútur. Ekkert „við skoðum málið.“ Bara hætt við. Af hverju? Af því að þeir vita að þetta stenst ekki. Þetta er tekjuöflun sem treystir á óþekkingu og þægindi fólks. Um leið og einhver sýnir tennurnar og krefst gagna, er leikurinn búinn.“
Sveinn segir vandamálið stærra en hann og krafan sem hann fékk. „Þúsundir Íslendinga og erlendra ferðamanna borgi slíkar kröfur á hverjum mánuði. Bílaleigur bæta síðan gjöldum ofan á hjá ferðamönnum.“
Bendir Sveinn fólki á ef það fær slíkan reikning á eftirfarandi:
Þú þarft EKKI að borga bara af því að krafa birtist í bankanum.
Skoðaðu upplýsingar á ns.is/bilastaedabraskid.
Kærunefnd vöru- og þjónustukaupa tekur við þessum málum.
Andmælabréfið sparaði mér nærri 7.000 kr. og tók stutta stund.
Segir hann þetta kerfi ekki eiga að líðast.
DV hefur ítrekað fjallað um bílastæðagjöld af ýmsu tagi.
Neytendasamtökin telja gjöld bílastæðafyrirtækja ólögleg, og telja ljóst að neytendur eigi heimtingu á endurgreiðslu vangreiðslugjalda sem hafa verið innheimt með ólögmætum hætti. Samtökin kalla eftir skýrum leikreglum til að koma böndum á bílastæðabraskið og benda á leiðir til þess.
Hafa samtökin gert uppkast að bréfi sem neytendur sem greitt hafa slík vangreiðslugjöld geta notað til að setja sig í samband við fyrirtækin og óska eftir endurgreiðslum.
Sjá einnig: Segja vangreiðslugjöld ólögmæt – Kalla eftir skýrum reglum til að koma böndum á bílastæðabraskið
