Ökumaður hópbifreiðar hlaut 30 daga skilorðsbundinn dóm auk sviptingu ökuréttar í þrjá mánuði fyrir að hafa ekki sýnt næga aðgæslu þegar farþegar gengu út úr bifreiðinni með þeim afleiðingum að einn þeirra slasaðist verulega þegar ökumaðurinn keyrði yfir báða fætur hans. Ökumaðurinn var einnig dæmdur til að greiða brotaþola 1,3 milljón í bætur og allan sakarkostnað málsins. Brotaþoli hafði krafist 5 milljóna í bætur.
Atvikið átti sér stað að nóttu til árið 2024, en nánari dagsetning og staðsetning er ekki tilgreind í dómi héraðsdóms Austurlands 6. febrúar sem var birtur í gær. Ákæra var gefin út í málinu 20. ágúst 2025 á hendur bílstjóranum fyrir:
„líkamsmeiðingar af gáleysi og umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt 2024, sem ökumaður hópbifreiðarinnar, þar sem hann hafði stöðvað bifreiðina ekki sýnt nægilegra aðgæslu þegar farþegar voru að fara út úr bifreiðinni þannig að hann ók af stað og lokaði aftari útgangshurð ökutækisins, áður en brotaþoli var komin út úr bifreiðinni, með þeim afleiðingum að brotaþoli féll út úr bifreiðinni og á götuna, og síðan þar sem brotaþoli lá bjargarlaus í götunni, haldið áfram akstri sínum án nægilegrar varúðar þannig að afturdekk bifreiðarinnar fór yfir báða fætur hennar.“
Afleiðingar slyssins fyrir brotaþola voru þær að hún hlaut ökklabrot á hægri fæti, kramningsáverka á vinstri sköflung og töluverðan mjúkvefjaskaða á vinstri fæti með þremur gapandi skurðum sem náðu misdjúpt niður í vöðva, bein og fitulag, opinn mjúkpartaskaða yfir fremra sköflungsbeini með opnun niður í gegnum beinhimnu, afgerandi degloving áverka allan hringinn á vinstr[i] fótlegg sem náði frá miðlægri hnésbót og snúningslaga yfir aftari hluta fótleggjar niður í kálfa, áverka yfir hliðlægum hluta vinstri fótleggjar og enn anna[n] yfir framhluta fótleggjar og brotið vinstra sköflungsbein.“
Ökumaðurinn neitaði sök og sagði ekki um líkamsmeiðingar af gáleysi að ræða, hann hafnaði einnig bótaskyldu. Við aðalmeðferð málsins krafðist hann sýknu, en til vara vægustu refningar.
Atvikið er rakið í dóminum. Samkvæmt frumskýrslu tilkynnti Fjarskiptamiðstöð ríkislögreglustjóra lögreglu um það kl. 0:45 að rútu hefði verið ekið yfir löpp á konu. Við komu lögreglumanns á vettvang hafi mátt sjá nokkra einstaklinga standa í kringum konu sem legið hafi á jörðinni. Búið hafi verið að setja jakka yfir hana til að halda á henni hita. Konan hafi kvartað undan verk í fæti. Að fengnu leyfi hennar hafi lögreglumaðurinn klippt buxnaskálm til að geta skoðað fætur hennar betur og séð stórt opið sár á vinstri sköflungi. Stuttu síðar hafi sjúkralið komið á vettvang til að hlúa að henni.
Á vettvangi ræddi lögreglumaðurinn hafi rætt við nokkra farþega sem allir voru vitni að slysinu og hafi framburður þeirra allra verið sá sami. Þeir hafi sagt brotaþola hafa verið að fara út úr rútunni um aftari hurð þegar rútunni hafi verið ekið af stað og hurðin lokast á hana með þeim afleiðingum að hún hafi fallið í jörðina og rútunni verið ekið yfir fætur hennar.
Bílstjórinn hafði gild íslensk ökuréttindi og blástur í áfengismæli á vettvangi gaf 0% niðurstöðu. Sagðist hann hafa horft á eftir síðasta farþeganum ganga framhjá sér, litið í spegilinn og ekki séð neinn ganga út um aftari hurðina og engan séð við hlið rútunnar. Hann hafi þá litið í spegilinn bílstjóra megin til að aka á brott, byrjað að aka af stað, lokað hurðunum á sama tíma og þá heyrt öskur og snarstöðvað. Hann hafi greint frá því að hafa verið rétt farinn af stað, kannski búinn að færast um einn til tvo metra. Einnig er rakið að brotaþoli hafi aðspurð borið um að hafa verið að ganga út úr rútunni að aftan þegar rútan hafi farið af stað og hurðin lokast á hana. Hún hafi haldið að bílstjórinn hefði ekki séð sig fara úr þar sem hún hafi verið dökkklædd og allir hinir hafi farið út um fremri útganginn.
Í dómnum er farið ítarlega yfir skoðun lögreglumanns á hurðabúnaði bifreiðarinnar og fjölda ljósmynda sem teknar voru við þá skoðun.Fyrir skoðunina hafi mátt sjá merkingar á aftari hurð um að notkun væri bönnuð ásamt því að strengdir hafi verið plastborðar við tröppur að innanverðu til að koma í veg fyrir að fólk færi niður í tröppurnar við útganginn. Sagði ökumaðurinn við skoðun lögreglumannsins að eftir slysið á konunni hafi öryggisfulltrúi hjá ónafngreindu fyrirfæki hafi skoðað hurðabúnaðinn eftir slysið og í framhaldi af því hafi umgangur um aftari dyrnar verið bannaður.
Í dómnum kemur fram að slysið hafði miklar afleiðingar fyrir brotaþola. Hún hafi farið í sex skurðaðgerðir, fyrst hafi sári verið lokað með fiskroði og að lokum með húðgraft og dvalið í tæplega tvo mánuði á skurðlækningadeild Sjúkrahússins á Akureyri. Hún hafi verið í reglulegri sjúkraþjálfun auk þess sem hún hafi sinnt heimaæfingum. Brotaþoli lýsti miklum framförum í endurhæfingu.
Ítarlega er farið yfir vitnisburð ákærða, brotaþola, vitna og lækna.
Í niðurstöðu dómara segir að sannað sé ökumaðurinn hafi ekið rútunni af stað áður en brotaþola var ekki lengur hætta búin af henni, bæði er hún var við það að yfirgefa hana og er hún lá bjargarlaus utan dyra, og sömuleiðis að ákærða hafi verið kunnugt um að afturhurðin væri vanbúin um öryggi. Ökumaðurinn hafi borið vitni um það að hafa sótt brotaþola, vitað að hún færi stundum út á þessari stoppistöð og að hafa opnað báða útganga þar sem hann hafi vitað að þarna ættu að vera tvær eða þrjár manneskjur að fara út. Ökumanni hafi einnig verið kunnugt um að blindir punktar væru í rútunni, þar á meðal við afturhurð, að brotaþoli væri lágvaxin, að lýsing að aftan væri slæm og hljóðmerki vegna opinna hurða virkaði ekki. Hversu lengi brotaþoli var að koma sér út úr bifreiðinni geti ekki haft áhrif á sök ökumannsins. Gera verði þær kröfur til ökumannsins að hann gætti betur að öryggi farþega þegar þau fóru út úr bifreiðinni og að hann gerði tæka ráðstafanir til að svo mætti verða, svo sem með því að nota einvörðungu útganginn að framan, vera í samskiptum við farþega um að þau sem væru á leið út væru örugglega komin frá rútunni og hafa skýrari vitneskju og samskipti um áfangastað hvers og eins. Í öllu falli verður að gera þær kröfur til atvinnubílstjóra að gæta að öryggi farþega sinna með tilliti til aðstæðna og búnaðar ökutækis.
Taldi dómari ökumanninn hafa sýnt af sér refsiverða háttsemi er hann sýndi ekki nægilega aðgæslu þar sem hann hafði stöðvað bifreiðina þegar farþegar voru að fara út úr henni þannig að hann ók af stað og lokaði aftari hurð ökutækisins áður en brotaþoli var komin út úr henni með þeim afleiðingum að brotaþoli féll út úr bifreiðinni og á götuna og síðan, þar sem brotaþoli lá bjargarlaus í götunni, haldið áfram akstri sínum án nægilegrar varúðar þannig að afturdekk bifreiðarinnar fór yfir báða fætur hennar. Taldi dómarinn afleiðingar fyrir brotaþola hafa verið slíkar að þær falli undir 218. gr. almennra hegningarlaga og 219. gr. sömu laga um tjón á líkama brotaþola sem hlýst af gáleysi annars manns, þar á meðal beinbrot. Dómari taldi atvikið hins vegar ekki brjóta gegn umferðarlögum.
Ökumanninum var virt til málsbóta að hafa skýrt greiðlega frá og að hafa sýnt brotaþola einlæga samkennd, meðal annars í lok aðalmeðferðar er þau nýttu bæði rétt sinn til að taka stuttlega til máls. Einnig var honum virt til málsbóta að hafa ekkert dregið undan við að upplýsa málið við meðferð málsins á rannsóknarstigi og fyrir dómi, þó svo að hann hafi neitað refsiverðri sök og að málatilbúnaður hans hafi lotið að því að saknæmisskilyrði væru ekki fyrir hendi.
