Um fátt hefur verið fjallað meira í fréttum undanfarna daga og vikur, sérstaklega hér á norðurhveli jarðar, en sífelldar yfirlýsingar og hótanir Bandaríkjastjórnar um að ætlunin sé að innlima Grænland í Bandaríkin með góðu eða illu. Í nokkurri umferð á samfélagsmiðlum eru skrif bandarísks álitsgjafa sem rökstuður með ítarlegum hætti að láti land hans verða af því að ráðast inn í Grænland til að taka það með valdi jafngildi það í raun sjálfsvígi. Afleiðingarnar verði þær að pólitísk staða Bandaríkjanna muni stórskaðast en það sem kannski mestu skipti fyrir almenna borgara þar í landi sé að algert hrun verði þá í efnahagslífinu með mjög alvarlegum afleiðingum fyrir heimili og fyrirtæki.
Umrædd skrif eru eignuð manni að nafni Brent Molnar. Takmarkaðar upplýsingar finnast um hann í fljótu bragði í netheimum og svo virðist sem að um dulnefni sé að ræða en vefsíða og Facebook-síða eru reknar undir þessu nafni sem og Patreon-síða en á slíkum síðum er hægt að safna áskrifendum. Vefsíðan og Patreon-síðan bera umrætt nafn en undirtitillinn er Voice of Reason sem þýða mætti sem Rödd skynseminnar. Fram kemur meðal annars að með síðunum sé ætlunin að segja sannleikann jafnvel þótt hann kunni að vera óþægilegur.
Greining Molnar á líklegum afleiðingum innrásar í Grænland, fyrir Bandaríkin, birtist á Facebook-síðunni fyrir nokkrum dögum og hefur verið í nokkurri dreifingu á samfélagsmiðlum. Telja sumir að greining hans sé rökföst og nokkuð vel ígrunduð. Meðal þeirra sem gera greininguna að umfjöllunarefni og vitna til hennar á sínum eigin samfélagsmiðlum er breski metsölurithöfundurinn Simon Scarrow sem einna þekktastur er fyrir skáldsögur sínar sem gerast á tímum Rómarveldis en ekki er að sjá að bækur hans hafi verið þýddar yfir á íslensku.
Í pistli Molnar er lögð áhersla á að um leið og bandarískir hermenn myndu stíga á grænlenska grund, í þeim tilgangi að hertaka eyjuna, muni það þýða endalok núverandi heimsmyndar. Það eru sjónarmið sem fleiri hafa haldið á lofti.
Hann bendir á að slíkt tiltæki muni hafa í för með sér endalok Atlantshafsbandalagsins (NATO) og að evrópsku NATO-ríkin muni verða að óvinum Bandaríkjanna í stað bandamanna. Hefur Trump Bandaríkjaforseti látið í það skína að þetta sé fórn sem hann sé tilbúinn til að færa í þeim tilgangi að komast yfir Grænland.
Molnar bendir einnig á, sem raunar fleiri hafa gert, að í kjölfarið myndu Evrópuríkin reka Bandaríkin frá öllum herstöðvum sem þau hafi nú í Evrópu og loka þeim þar með og það muni skerða hernaðargetu Bandaríkjanna í Miðausturlöndum.
Hann færir því næst ítarleg rök fyrir því hvers vegna innrás í Grænland muni líklega stórskaða efnahagslíf Bandaríkjanna.
Molnar telur líklegt að ríki Evrópu með Evrópusambandið í broddi fylkingar muni gjaldfella bandarísk ríkisskuldabréf í sinni eigu og losa sig við alla dollara úr gjaldeyrisforðabúrum sínum. Í kjölfarið myndi gengi dollarans hríðfalla og efnahagslíf Bandaríkjanna með þar sem einn helsti grundvöllur þess sé að dollarinn sé sá gjaldmiðill heimsins sem að þjóðir heims safni helst í gjaldeyrisforða sinn. Afleiðingar þessa yrðu ekki síst hærri verðbólga en Bandaríkjamenn hafi nokkurn tímann upplifað áður með tilheyrandi hækkun á framfærslukostnaði en nú þegar er mikið kvartað yfir því vestan hafs hversu dýrt það sé fyrir venjulegt fólk að lifa sínu daglega lífi.
Molnar segist ennig sannfærður um að verði af innrás í Grænland muni Evrópuríkin einnig reka öll helstu stórfyrirtæki Bandaríkjanna af evrópskum mörkuðum. Það muni þýða að gríðarlegir fjármunir tapist, hlutabréfamarkaðurinn vestanhafs hrynja og bandaríkst atvinnulíf og fyrirtæki ekki lengur hafa aðgang að bestu stæðu neytendunum utan Bandaríkjanna.
Hann vill einnig meina að bandarískum flugvélum yrði bannað að fljúga til Evrópu og öllum útflutningi þaðan vestur um haf, þar á meðal á lækningavörum og lyfjum, yrði hætt. Molnar er einnig viss um að í kjölfarið væri ekki annað hægt en banna Bandaríkjunum að keppa á Ólympíuleikunum og heimsmeistarakeppninni í fótbolta eins og gert var við Rússland í kjölfar árásarinnar á Úkraínu. Innrás muni einnig þýða endalok þess að bandarískir ríkisborgarar geti ferðast til Evrópu án vegabréfsáritunar og Bandaríkjamenn með landvistarleyfi í Evrópuríkjum verði líklega allir reknir úr landi.
Innrás í Grænland muni þýða varanlegt rof á trausti milli Bandaríkjanna og ríkja Evrópu og það muni taka að minnsta kosti áratugi að endurheimta það. Vesturlönd muni lifa áfram en þá án Bandaríkjanna:
„Að ráðast inn í Grænland er ekki styrkleikamerki heldur þjóðarsjálfsvíg.“
Segir í pistlinum að lokum að Bandaríkin muni eftir þetta ekki hafa yfirráð yfir neinu nema sinni eigin hnignun.
Þessi greining og spá er alls ekki óhugsandi en stærsti gallinn á henni verður að teljast sá að það er algerlega litið framhjá því að slíkar aðgerðir Evrópuríkjanna myndu án efa skaða efnahag þeirra sjálfra í ljósi umfangsmikilla samskipta og viðskipta við Bandaríkin til síðustu áratuga.
Hverfi Bandaríkin alfarið af evrópskum mörkuðum yrði óhjákvæmilega niðursveifla í efnahagslífi Evrópu og ljóst er að mörg ríki álfunnar, þar á meðal Ísland, treysta enn mjög á herstyrk Bandaríkjanna vegna varna sinna. Velta má í þessu samhengi fyrir sér hversu líklegt sé og hversu tilbúin Evrópuríkin séu til að fórna þessu öllu með slíkum aðgerðum í garð Bandaríkjanna láti þau verða af því að ráðast inn í Grænland, sem einnig má deila um hversu líklegt sé að verði raunin. Svo harðar aðgerðir í garð Bandaríkjanna yrðu líklega Evrópuríkjunum mun erfiðari en Brett Molnar virðist telja.
