Dagur B. Eggertsson, þingmaður Samfylkingarinnar, hefur undanfarið ár skrifað þingmannapistla sem hafa birst á miðopnu Morgunblaðsins. Nú hefur honum verið úthýst og þarf því að finna skrifum sínum nýjan vettvang. Frá þessu greinir þingmaðurinn á Facebook þar sem hann deilir síðasta þingmannapistli sínum sem birtist í dag.

„Undanfarið ár hef ég skrifað þingmannapistla á miðopnu Morgunblaðsins. Fyrir skemmstu var mér tilkynnt að þar yrði breyting á. Í dag birtist því síðasta grein mín af þessu tagi – og ljóst að ég mun finna skrifum mínum nýjan vettvang. (Set tengil á Substack/póstlistann hér fyrir neðan). Greinin fjallar um villandi umræðu um Evrópusambandið og auðlindir – og læt ég hana fylgja hér – því fáir sjá Moggann, nema í frídreifingu.“

Síðasti þingmannapistillinn fjallar um umræðuna um að tryggja þurfi yfirráð Íslands yfir auðlindum sínum í mögulegum aðildarviðræðum við Evrópusambandið. Dagur vitnar í orð Margrétar Einarsdóttur, doktors í Evrópurétti, í hlaðvarpinu Meginlandið. Margrét furðaði sig þar á umræðunni og benti á að aðildarríki Evrópusambandsins eigi sínar vatns- og orkuauðlindir sjálf enda fjalli löggjöf ESB ekkert um eignarhald á auðlindum eða nýtingu þeirra. Auðlindirnar eiga aðildarríkin sem og arðsemina af þeim. Aftur á móti er ESB með margs konar löggjöf sem varðar nýtingu auðlinda, svo sem lög um mat á umhverfisáhrifum sem Íslendingar þekkja enda hefur löggjöfin verið tekin upp hér á landi í gegnum samninginn um Evrópska efnahagssvæðið.

„Hér væri hægt að setja punkt. Eða einfaldlega endurtaka þetta – því öðru er svo oft haldið ranglega fram. En þá værum við að skauta yfir að það stendur yfir raunveruleg barátta um auðlindirnar – barátta um Ísland. Og hún er hörð. Þetta er barátta við þau öfl sem vilja ekki viðurkenna þjóðareign á auðlindum, fiskveiðiauðlindinni til dæmis – veifa jafnvel lögfræðiálitum um að útgerðin eigi kvótann og þvælast fyrir því að auðlindaákvæði sé sett í stjórnarskrá – um þjóðareign og eðlilegan arð af auðlindum.“

Dagur bendir á að í stjórnarsáttmála ríkisstjórnarinnar sé að finna skýr áform um að koma slíku ákvæði í stjórnarskrána, en eignarhaldi þjóðarinnar að auðlindum stafi engin hætta af aðild að ESB. Hættan kemur innan frá, frá sérhagsmunaöflunum sem hafa slegið eignarhaldi sínu á þessar auðlindir.

„Við þurfum auðlindaákvæði – um ævarandi eign þjóðarinnar – í stjórnarskrá. Og við þurfum að tryggja þjóðinni eðlilegt endurgjald af nýtingu þeirra.
Hlustum ekki á hræðsluáróður í Evrópu-umræðunni en látum verkin tala í þeirri baráttu um eignarhald á auðlindum sem raunverulega stendur yfir – og vinnum þann slag – gegn sérhagsmunum og í þágu þjóðarinnar.“