Tryggvi Þór Hilmarsson auglýsingahönnuður ráðleggur kjósendum í Reykjavík að kjósa ekki konu hans, Björg Magnúsdóttir, oddvita Viðreisnar, ef þeir vilji einstakling í Ráðhúsið sem fer illa og óábyrgt með fjármuni almennings.

Parið hefur verið saman í rúm sex ár og í gamansömum skoðunarpistli sínum á Vísi ber Tryggvi Þór þau saman, hann er hvatvís eyðslukló meðan Björg „hagar samskiptum sínum við peninga eins og hún hafi lifað af móðuharðindin og beðið á bryggjunni þegar síldin hvarf.“

„Það er til dæmis útilokað að henda mat á okkar heimili. Ég hef nokkrum sinnum staðið í eldhúsinu á leiðinni að henda jógúrti sem rann út þegar Katrín Jakobsdóttir var forsætisráðherra. Þá horfir hún Björg mín á mig eins og ég sé að henda fjölskylduarfi. „Þetta sleppur alveg,“ segir hún.

Húfan sem hún notar á hverjum degi er útnöguð af Skugga, hundinum okkar. Ég bendi henni reglulega á að húfan sé með risa götum og líti út einsog hún hafi lifað tvö sjóslys í það minnsta. „Það ekkert að þessari húfu,“ segir hún.“

Tryggvi Þór segir erfitt að skrifa þetta en Björg hafi rétt fyrir sér.

Sjálfur segist hann eyðslukló og ef sig langi í eitthvað þá sé hann fljótur að kaupa sér hlutinn eftir því sem aðstæður á bankabók leyfa hverju sinni. Hvatvísin nái tökum á honum og hann smelli nokkrum sinnum og hluturinn er á leiðinni til hans.

„Á meðan ég kaupi hluti sem ég „þarf“ eða einmitt þarf ekki, þá hugsar hún: „Er þetta besta leiðin til að nota peningana?“ Sem er hræðilegt fyrir mig persónulega en líklega gott fyrir Reykvíkinga. Ég viðurkenni alveg að ég verð reglulega þreyttur á því að búa með manneskju sem skolar zip-lock poka og notar þá aftur en ég veit að svona manneskja fer líka vel með peninga annarra og ber virðingu fyrir þeim. Manneskja sem hugsar áður en hún eyðir. Manneskja sem vill að peningarnir nýtist sem best. Manneskja sem kaupir ekki bara eitthvað af því það hljómar vel.“

Tryggvi Þór segir konu sína klárustu og duglegustu manneskju sem hann þekkir. Eigi að síður mælir hann ekki með að kjósa hana ef „þú vilt áfram einhvern í Ráðhúsið sem eyðir sameiginlegum sjóðum kæruleysislega. En ef þú vilt manneskju sem tekur ábyrgð, hugsar hlutina til enda og mun hundrað prósent endurnýta kosningaplakötin í jólapappír í ár, þá ættirðu að kjósa hana.“