Úrskurðarnefnd í vátryggingamálum hefur komist að þeirri niðurstöðu að starfsmaður á bifreiðaverkstæði eigi ekki rétt á bótum úr ábyrgðartryggingu vinnuveitanda síns. Varð starfsmaðurinn fyrir slysi við störf sín þegar hjólbarði sprakk þegar hann var að losa hann af felgunni en hann var að skipta um dekk á fjallatrukki. Vísar nefndin meðal annars til þess að starfsmaðurinn hafi gegnt yfirmannsstöðu á verkstæðinu og verið það reyndur í starfi að hann hafi átt að vita að hætta gæti skapast við þær aðstæður sem voru þegar hjólbarðinn sprakk.
Slysið átti sér stað árið 2024. Lögreglan var kölluð á vettvang en starfsmaðurinn slasaðist, hversu illa kemur hins vegar ekki fram. Var ásamt samstarfsmanni sínum búinn að tæma loftþrýstinginn úr hjólbörðunum á trukknum. Því næst setti hann einn af hjólbörðunum á umfelgunarvél og þegar hann var að losa einn hjólbarðanna af felgunni, sprakk hjólbarðinn með þeim afleiðingum að starfsmaðurinn skaust langt aftur fyrir sig og lenti með hjólbarðann ofan á sér. Vinnueftirlitið mætti á vettvang og mælti fyrir um úrbætur sem fólust í því að gera skyldi verklagsreglur fyrir þessa tilteknu vinnu og kynna fyrir starfsfólki fyrirtækisins. Gerði starfsmaðurinn kröfu um bætur úr ábyrgðartryggingu vinnuveitanda síns vegna þess líkamstjóns sem hann varð fyrir í slysinu. Tryggingafélagið hafnaði hins vegar greiðsluskyldu.
Starfsmaðurinn taldi ljóst að aðstæður á verkstæðinu hefðu verið ófullnægjandi þar sem sprengingin hefði orðið þegar hann var að losa í sundur samsetta felgu með loftlykli. Sagði starfsmaðurinn að verklag hafi ekki verið í samræmi við öryggisráðstafanir sem vinnuveitanda hafi verið skylt að tryggja að fylgt yrði eftir. Hafi hann unnið verkið samkvæmt bestu vitund og því sem vaninn hafi verið á vinnustaðnum. Áður hafi verið skipt um samskonar felgu og hafi verkstæðinu borið að hafa verkferla eftir mismunandi tegundum bifreiða til að tryggja sem best öryggi starfsmanna. Eftir slysið hafi verkstæðið alfarið hætt að skipta um dekk með felgum af umræddri tegund. Fram komi í skýrslu Vinnueftirlitsins að verklagsreglur hafi vantað um verkið og krafist hafi verið útbóta á því. Vísaði starfsmaðurinn einnig til þess að umfelgunarvélin væri hættulegt tæki sem hafi verið vanbúið til þess verks sem hann vann í umrætt sinn enda hafi loftventillinn stíflast við verkið. Bifreiðaverkstæðið hafi sýnt af sér saknæma háttsemi með skorti á öryggisráðstöfunum við tækið. Enginn hlífðarbúnaður hafi verið til staðar á umfelgunarvélinni.
Tryggingafélagið hafnaði bótaskyldu á þeim grundvelli að ósannað væri að slysið mætti rekja til saknæms vanbúnaðar eða saknæmrar vanrækslu sem verkstæðið bæri ábyrgð á. Af hálfu þess væri því alfarið hafnað að vinnuaðstæðum, verkferlum eða tækjum hafi verið ábótavant. Aðalorsök slyssins hafi verið sú að breytingar voru gerðar á umræddri felgu, en um hafi verið að ræða fjallatrukkadekk frá ferðaþjónustufyrirtæki. Farið hafi verið eftir verkferlum í umrætt sinn. Þegar úrhleypibúnaður sé á dekki, þ.e. búnaður sem hleypi lofti úr dekki, sé það látið duga. Annars sé píla alltaf tekin úr öllum ventlum í öllum dekkjum. Vegna breytinga sem gerðar hafi verið á dekkinu hafi ekki allt loft komist úr því. Útilokað hafi verið að átta sig á því að búið hafi verið að eiga við samsetninguna á felgunni þar sem viðbótin hafi verið innan í dekkinu. Þá lægi fyrir að starfsmaðurinn hafi starfað hjá verkstæðinu í 4 ár þegar slysið varð og því með töluverða reynslu. Um hafi verið að ræða óhappatilvik.
Starfsmaðurinn vildi hins vegar meina að andsvörin bentu þvert á móti til að verkstæðið viðurkenndi að hægt hefði verið að átta sig á að búið væri að eiga við samsetningu dekksins.
Í niðurstöðu úrskurðarnefndar í vátryggingamálum segir að sönnunarbyrðin hvíli á starfsmanninum. Fyrir liggi að hann hafi starfað hjá verkstæðinu í 4 ár áður en slysið varð og gegnt yfirmannsstöðu. Hann hafi því mikla reynslu af starfinu. Ekkert bendi til þess að yfirmenn hans hjá verkstæðinu hafi haft sérstaka vitneskju eða tæknilega þekkingu um hættueiginleika dekkjaskipta, af umræddu tagi, fyrir slysið umfram þá þekkingu sem starfsmaðurinn sjálfur hafi búið yfir. Engin gögn liggi fyrir sem staðfesti að umfelgunarvélin hafi verið vanbúin umrætt sinn eða að skortur á verkferlum hafi verið orsök slyssins. Þótt Vinnueftirlitið hafi eftir atburðinn mælt fyrir um verklagsreglur veri ekki ráðið af því einu að slysið verði rakið til saknæmrar háttsemi eða vanrækslu af hálfu verkstæðisins.
Þegar litið sé til þessa verði ekki talið sannað að slysið verði rakið til vanbúnaðar á tækjum eða skorts á öryggisráðstöfunum sem verkstæðinu hafi borið að tryggja. Verði því að líta svo á að slysið hafi verið óhappatilvik sem verkstæðið hafi ekki borið skaðabótaábyrgð á samkvæmt reglum skaðabótaréttar.
Starfsmanninum var því neitað um bætur úr ábyrgðartryggingu verkstæðisins.
