Hæstiréttur mun taka fyrir mál Ívars Gísla Vignissonar sem Landsréttur dæmdi fyrr á þessu ári í tveggja ára fangelsi fyrir nauðgun, þar af 21 mánuð skilorðsbundinn, en Ívar hafði hins vegar verið sýknaður í héraðsdómi.
Ívar var ákærður fyrir að hafa árið 2019 með ofbeldi og ólögmætri nauðung haft samræði og önnur kynferðismök við konu án hennar samþykkis, með því að notfæra sér að hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum áhrifa áfengis og svefndrunga og beita hana ólögmætri nauðung.
Ívar neitaði sök og héraðsdómur sýknaði hann en Landsréttur taldi hins vegar framburð konunnar mun trúverðugri en framburð hans. Framburður hennar hefði verið stöðugur og skýr um þau atriði sem máli skiptu og fengi nægilegan stuðning í öðrum gögnum til að hann yrði lagður til grundvallar sakfellingu. Taldi rétturinn hafið yfir skynsamlegan vafa að Ívar hefði gerst sekur um þá háttsemi sem kom fram í ákæru að því frátöldu að hann yrði sýknaður af því að hafa stungið fingri inn í leggöng brotaþola.
Við ákvörðun refsingar var meðal annars horft til þess verulega dráttar sem orðið hefði á meðferð málsins. Refsing Ívars var ákveðin fangelsi í tvö ár en eins og áður segir voru þrír af þessum 24 mánuðum óskilorðsbundir.
Í beiðni Ívars um áfrýjunarleyfi til Hæstaréttar er minnt á ákvæði laga um að sá sem er sýknaður í héraðsdómi en sakfelldur í Landsrétti skuli fái slíkt leyfi nema Hæstiréttur telji ljóst að áfrýjun muni ekki verða til þess að breyta dómi Landsréttar. Var sömuleiðis fullyrt að mat Landsréttar á þýðingu vitnisburðar systur og móður konunnar í tengslum við Snapchat skilaboð sem fyrir lægju í málinu samræmist ekki þeim sönnunarreglum sem gildi við meðferð sakamála.
Hæstiréttur tekur undir beiðnina með vísan til umræddra lagaákvæða og segist ekki geta slegið því föstu að áfrýjunin verði ekki til að breyta dómi Landsréttar. Ívar fær því áheyrn í Hæstarétti og þar með eitt tækifæri í viðbót.
