Jón Gnarr þingmaður Viðreisnar gerir umdeildan skúr á Keflavíkurflugvelli að umtalsefni í færslu á Facebook. Hefur Isavia ákveðið að loka skúrnum en íslenskir leigubílstjórar á flugvellinum hafa borið sig illa vegna skúrsins, sem upphaflega var ætlaður sem kaffi- og salernisaðstaða fyrir leigubílstjóra, og segja að kollegar þeirra af erlendum uppruna, sem aðhyllast íslam, hafi hrakið þá burt úr skúrnum og notað hann til bænahalds. Jón segist hins vegar ekki geta séð að nokkur yfirtaka hafi átt sér stað eða að múslimarnir hafi brotið nokkuð af sér.
Jón segist telja það full harkalegt af hálfu Isavia að loka skúrnum:
„Mér finnst það nú frekar harkaleg aðgerð útaf litlu tilefni. Bílstjórar hafa notað skúrinn, farið á klósettið, grillað sér brauð eða tyllt sér niður í sófa. Bílstjórar sem eru múhameðstrúar hafa líka beðist fyrir í skúrnum.“
Rifjar Jón upp að skúrinn hafi verið kallaður nyrsta moska í heimi en Eyjólfur Ármannsson innviðaráðherra hefur einmitt notað það orðalag en flokkur hans, Flokkur fólksins, og flokkur Jóns eru eins og flestir vita samstarfsflokkar í ríkisstjórn. Jón segir staðreyndina hins vegar vera þá að skúrinn sé alls ekki nyrsta moska heims:
„Nord Kamal moskan í Síberíu er nyrsta moska í heimi samkvæmt heimsmetabók Guinness. Hún er staðsett í bænum Norilsk sem liggur um 300 km. norðan við heimskautsbaug. Þetta fallega hús þykir ein glæsilegasta bygging í þessum annars einsleita bæ og nýtist þeim 50.000 múslimum sem þar búa.“
Jón segist telja það vera fyrirslátt hjá Isavia að loka skúrnum með vísan til bágs ástands hans:
„Ég hef séð ljósmyndir innan úr þessum skúr. Það sem vekur athygli mína er ekkert. Þetta er bara dæmigerður íslenskur vinnuskúr.“
Hann segir umræðuna um skúrinn hafa verið á einn veg:
„Umræðan hefur öll verið á þann veg að það sem sé að sé bænahaldið. Þau gætu allt eins sagt að ógn og eldhættu stafaði af brauðgrillinu og eitt sinn hafi bílstjóri gleymt ostasamloku í grillinu, hún hafi brunnið við og valdið öðrum bílstjórum óþægindum og jafnvel ótta. Samkvæmt þessum viðmiðum mætti þá ekki loka nær öllum vinnuskúrum og öðruhverju verkstæði á landinu?“
Jón rifjar því næst upp búsetu sína í borginni Houston í Bandaríkjunum sem hann segir að sé mikið fjölmenningarsamfélag þar sem fólk lifi almennt í sátt og samlyndi. Í borginni búi 70.000 múslimar og það felist ekkert ónæði eða yfirtaka í því að þessi hópur iðki trú sína:
„Nokkrum sinnum sá ég menn fara afsíðis, breiða mottu á jörðina og biðja. Þetta fór fram í hljóði eða amk mjög hljóðlega. Af þessu bænahaldi var ekkert ónæði né einhverskonar „yfirtaka.“ Aldrei truflaði það mig og ekki varð ég var við að þetta stuðaði aðra. Engum stóð nein ógn af þessu. Enda var þetta bara mjög eðlilegur hluti af daglegu lífi og samlífi margbreytilegs mannlífs.“
Jón minnir síðan á að trúfrelsi er tryggt í bæði stjórnarskrá Íslands og mannréttindasáttmála Evrópu:
„Að falla á kné og biðjast fyrir frammi fyrir guði sínum finnst mér falleg athöfn og merki um auðmýkt og virðingu. Er það ekki líka kjarninn í þessum tveimur náskyldu trúarbrögðum; Kristni og Íslam?“
Hann segir að lokum að hann geti ekki séð það að múslimar hafi tekið skúrinn yfir:
„Ég fæ ekki séð að nokkur yfirtaka hafi átt sér stað þarna né samskiptavandi sem ekki megi leysa með yfirveguðu samtali. Það má auðveldlega grilla, biðjast fyrir, prumpa og pissa og leggja sig allt í sama rými. Ég sé ekki að þessir karlangar hafi brotið neitt af sér. Þvert á móti finnst mér líklegra að verið sé að brjóta á þeim.“
