Guðni snýr sér að Kristrúnu og skorar á hana – Úlfari kastað út eins og hundi á hnakkadrambinu

„Glæpa­geng­in koma eins og frjáls­ir menn, rupla og ræna og hverfa síðan á braut með feng­inn,“ segir Guðni Ágústsson, fyrrverandi alþingismaður og ráðherra, í aðsendri grein í Morgunblaðinu í dag.

Guðni hefur að undanförnu látið sig málefna landamæranna varða og hefur hann til dæmis gagnrýnt Þorbjörgu Sigríði Gunnlaugsdóttur dómsmálaráðherra á sama vettvangi að undanförnu. Í dag snýr hann sér að Kristrúnu Frostadóttur forsætisráðherra og skorar á hana að taka á vandræðunum sem skapast hafa á landamærunum. Þá lýsir hann skoðun sinni á starfslokum Úlfars Lúðvíkssonar, lögreglustjóra á Suðurnesjum.

Sjá einnig: Guðni talar um aumingjaskap sem kostar landsmenn milljarða

Eins og botnlaus tunna

Í grein sinni gerir Guðni orð Ragnars Árnasonar, hagfræðings og prófessors, á Útvarpi Sögu fyrir skemmstu að umtalsefni. Grein Guðna byrjar á eftirfarandi orðum:

„Kæra Kristrún Frosta­dótt­ir for­sæt­is­ráðherra! Get­ur það verið rétt að opnu ís­lensku landa­mær­in kosti þjóðina eitt hundrað millj­arða króna á ári? Segi og skrifa eitt hundrað millj­arða. Þegar Ragn­ar Árna­son, hag­fræðing­ur og pró­fess­or, set­ur þessa tölu fram í ný­legu út­varps­viðtali á Útvarpi Sögu hlýt­ur þú sem ábyrg­ur for­sæt­is­ráðherra að setja fær­ustu menn þína til verka, láta þá fara yfir dæmið og annaðhvort afsanna eða staðfesta kenn­ing­una. Þessi óheyri­legi kostnaður byrjaði vissu­lega á vakt fyrr­ver­andi rík­is­stjórn­ar en það ert þú sem get­ur – og verður – að leiðrétta kúrsinn taf­ar­laust.“

Guðni segir að þessi „hlægilegu opnu landamæri Íslands“ í gegnum Schengen virðist vera eins og botnlaus tunna.

„Öll eyríki, Fær­eyj­ar, Græn­land, Írland og Bret­land, fúlsuðu við Schengen og standa sjálf vakt­ina við flug­velli sína og strand­ir. Við færðum hins veg­ar landa­mæri okk­ar í all­ar átt­ir og all­ir sem kom­ast inn á Schengen kom­ast hingað án þess að sýna vega­bréf eða segja nafn sitt. Glæpa­geng­in koma eins og frjáls­ir menn, rupla og ræna og hverfa síðan á braut með feng­inn,“ segir Guðni og vísar svo í orð Ragnars um margvíslegan óbeinan kostnað vegna hælisleitenda og innflytjenda eins og aukið álag á menntakerfi, heilbrigðisþjónustu og félagslega þjónustu.

„Hann seg­ir þenn­an óbeina kostnað vand­lega fal­inn í fjár­lög­um og op­in­ber­um skýrsl­um. Lýðræðis­leg­ar grund­vall­ar­regl­ur um upp­lýs­inga­gjöf og ábyrgð séu þannig fót­um troðnar,“ segir hann og bætir við að Ragnar hafi ekki farið út í áhrifin og kostnað vegna aukinnar glæpatíðni, svo ekki sé minnst á alvarleika glæpanna og yfirfullu fangelsin.

„Vænt­an­lega tel­ur hann held­ur ekki með lang­tíma­kostnað sam­fé­lags­ins af því að grunn- og fram­halds­skóla­kerfið ráði eng­an veg­inn við að mennta með viðun­andi hætti nem­end­ur sína þegar kenna þarf hverj­um bekk jafn­vel á fjöl­mörg­um tungu­mál­um í ólík­um menn­ing­ar­heim­um.“

Kastað út eins og hundi

Hann beinir svo orðum sínum að Kristrúnu og segir hana vita mætavel að hundrað milljarðar á ári séu miklir peningar.

„Eins og að byggja eitt há­skóla­sjúkra­hús á hverju ári. Þetta eru t.d. um 7% af öll­um tekj­um ís­lensku fjár­lag­anna. Fyr­ir helm­ing þess­ar­ar upp­hæðar gæt­ir þú sem odd­viti jafnaðarmanna nán­ast lag­fært öll vand­ræði sem snúa hér á landi að öldruðum, sjúk­um og fá­tæk­um. Það yrði ekki ónýt­ur minn­is­varði fyr­ir þig, Sam­fylk­ing­una og val­kyrj­urn­ar,“ segir hann og bætir við að Kristrún hafi breytt og bjargað sínum flotti í síðustu kosningabaráttu þegar hún talaði fyrir skynsamlegri stefnu Mette Frederiksen, formanns danska jafnaðarmannaflokksins, í málefnum innflytjenda og hælisleitenda.

„Nú eruð þið stallsyst­urn­ar báðar for­sæt­is­ráðherr­ar í rík­is­stjórn þjóða ykk­ar. Von­andi eruð þið í góðu tal­sam­bandi. Íslend­ing­ar vilja að við stönd­um að þess­um mál­um eins og Dan­ir,“ segir hann og skorar á hana að taka vandræðin á hinum opnu landamærum í sínar hendur.

„Til vara bið ég þig þess lengstra orða að rýna og reikna dæmið hans Ragn­ars Árna­son­ar. Verði út­kom­an svipuð ber þér bein­lín­is skylda til þess að grípa í taum­ana.“

Guðni endar svo grein sína á að lýsa skoðun sinni á uppsögn Úlfars Lúðvíkssonar, lögreglustjóra á Suðurnesjum, og það er augljóst að Guðni er ekki ánægður með vinnubrögðin þar.

„Nú hafa þau tíðindi gerst að dóms­málaráðherra hef­ur kastað Úlfari Lúðvíks­syni lög­reglu­stjóra út eins og hundi á hnakka­dramb­inu. Öllum virt­ist að Úlfar stæði sína vakt af prýði, vildi stöðva glæpa­gengi og fíkni­efna­hópa og hafa röð og reglu á landa­mær­un­um. En svona er hon­um þökkuð vakt­in við úti­dyrn­ar að Íslandi.“