„Satan er raunverulegur og okkur stafar hætta af honum, því er nauðsynlegt að forðast áhrif hans og veldi.“ Þetta sagði Guðmundur í viðtali við DV í október árið 1990. Þá var hann svokallaður farprestur og starfandi á Seltjarnarnesi til nokkurra mánaða.
Guðmundur hafði gegnt stöðu farprests í sex ár og leysti sóknarprestinn af vegna barneignarleyfis. Áður hafði hann starfað í samanlagt sex ár á Raufarhöfn. Á þessum tíma voru messur Guðmundar farnar að valda nokkru fjaðrafoki og þótti mörgum boðskapur hans ansi harkalegur. Meðal annars sem hann sagði sóknarbörnum á Seltjarnarnesi var að hætta félagslífi, til dæmis í Lionshreyfingunni, ef það kom í veg fyrir kirkjusókn.
Guðmundur er af prestaættum en varð að eigin sögn ekki kristinn fyrr en hann fór í guðfræðideildina. Hann hafði aðeins trúað á guð en ekki Jesú sjálfan og á því væri mikill munur. Vildi hann meina að „nýguðfræði“ sem boðuð hefði verið á fyrri hluta 20. aldarinnar væri um að kenna að margir ættu erfitt með að setja Jesú á oddinn. „Hún varð meðal annars til þess að það hefur orðið feimnismál meðal þjóðarinnar að tala um djöfulinn. Nýguðfræðin taldi að djöfullinn væri ekki til og það var talað um „helvítispredikara“ í frekar niðrandi merkingu fyrir það eitt að nefna myrkrahöfðingjann á nafn.“ Nauðsynlegt væri að þekkja óvininn sem birtist okkur á ýmsan hátt, til dæmis í nýaldarhreyfingunni.
Þó að Guðmundur væri starfandi innan Þjóðkirkjunnar hafði hann komið fram hjá ýmsum kristnum söfnuðum. Til dæmis kaþólikkum, hvítasunnumönnum, Hjálpræðishernum, Veginum og fleirum. Einnig var hann tengdur komu bandarísks sjónvarpspredikara og trúði innilega á áhrifamátt þess miðils sem svo mikið er notaður í Bandaríkjunum.
Tal Guðmundar um djöfulinn var ekki það eina sem fólki stóð stuggur af. Hann talaði harkalega gegn fóstureyðingum og lenti upp á kant við sóknarnefnd vegna barnastarfs. Sóknarnefnd kom saman til að fjalla um málið. Þá var erindið einnig sent til Ólafs Skúlasonar, biskups Íslands. Þá skrifaði séra Gunnar Kristjánsson, á Reynivöllum, harðorða grein gegn Guðmundi í Kirkjuritið og nefndi að sögusagnir væru uppi um að Guðmundur kenndi fermingarbörnum að fötlun væri refsing frá guði og að blessun guðs kæmi fram í góðu heilsufari.
Fór svo að sóknarnefnd Seltjarnarneskirkju sagði af sér vegna deilunnar um messutímann. Þá var biskup í algjörum vandræðum með málið sem þótti líklegt til að kljúfa Þjóðkirkjuna í tvær fylkingar. Það voru jú einnig prestar sem komu Guðmundi og hans sjónarmiðum til varnar. Lauk deilunni með því að embætti farprests var lagt niður og Guðmundi ekki boðin önnur staða innan Þjóðkirkjunnar. Stofnaði hann í kjölfarið eigið trúfélag, Messías, og varð síðar vel þekktur sjónvarpspredikari á Ómega.
