„Maður spyr sig hreinlega: Til hvers er óperugoðsögn á níræðisaldri að leggja leið sína til Íslands til að staulast í gegnum aríur sem áður runnu af fingrum fram,“ spyr Jónas í upphafi gagnrýni sinnar sem birtist á vef Vísis í morgun og bætir við að fyrir hann hafi tónleikarnir ekki verið sérlega skemmtilegir.
Spænski óperusöngvarinn, sem er orðinn 85 ára, hélt tónleikana ásamt sópransöngkonunni Juliana Grigoryan og píanóleikaranum James Vaughan.
„Ég ætla að vera heiðarlegur og segja hlutina eins og þeir hljómuðu í salnum: Út frá því sem heyrðist í Eldborg má segja að Plácido Domingo sé búinn að syngja sitt síðasta. Hann reynir nú að kalla sig baritón til að hylja þá augljósu staðreynd að efra tónsviðið er farið fyrir fullt og allt, en jafnvel í dýpri tónunum vantar allan kjarna, alla fyllingu. Röddin hljómaði eins og upphitaður kaffibolli frá því í fyrradag. Útlínurnar eru þarna, en bragðið er farið,“ segir hann meðal annars.
Hann segir enn fremur að skuggi ásakana frá fjölmörgum konum um valdníðslu og áreitni tónlistarmannsins hafi legið yfir sviðinu. Þessi evrópski endurkomutúr hafi virst fremur vera PR-aðgerð en listrænn sigur.
Tónleikarnir voru þó ekki alsæmir að mati Jónasar og gefur hann þeim tvær stjörnur. Er það einkum vegna frammistöðu Juliönu sem hann segir að hafi verið stórbrotin og frábær. Þá hafi píanóleikur Vaughan tekist vel. En Domingo vakti ekki hrifningu hjá Jónasi.
„Keisarinn var allsber; miðað við það sem heyrðist í Eldborg hefði hann betur sest í helgan stein. Grigoryan á hins vegar framtíðina fyrir sér.“
