Fram undan eru mikilvægar kosningar sem geta skipt sköpum fyrir framtíð Íslands.
Laugardaginn 29. ágúst fáum við atkvæðaseðil í hendurnar þar sem við kjósendur svörum spurningu sem mun hljóða svona:
„Á að halda áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu?“
Svarmöguleikarnir verða þessir:
Ísland sótti um aðild að Evrópusambandinu árið 2009. Þingmenn úr öllum stjórnmálaflokkum á Alþingi greiddu atkvæði með umsókninni.
Nú kjósum við um framhald þeirra viðræðna.
Árið 2013 lofaði ríkisstjórn Framsóknarflokksins og Sjálfstæðisflokksins þjóðaratkvæðagreiðslu um þetta mál.
Nú er loks verið að standa við þetta loforð.
Ekkert fordæmi er fyrir því að ríkisstjórnir umsóknarríkja sæki umboð til almennings um viðræður við ESB með þjóðaratkvæðagreiðslu.
Þessi ríkisstjórn gengur því lengra en aðrar þjóðir með því að spyrja þjóðina og treysta henni.
Nú kjósum við eingöngu um það hvort þessum viðræðum verði haldið áfram eða ekki. Það er mikilvægt að vita að þessar kosningar fjalla ekki um það hvort Ísland eigi að vera aðili að ESB.
Þessar kosningar eru einstakt tækifæri til að ákveða framtíð landsins og afkomenda okkar.
Þær snúast um að það að fjölga valkostum þjóðarinnar varðandi þróun lífskjara í landinu til frambúðar.
Ef meirihlutinn segir já í þjóðaratkvæðagreiðslunni verður mynduð harðskeytt og öflug samninganefnd sem fyrir hönd Íslands mun boða fundi með samninganefnd ESB.
Á samningafundum verður farið yfir fjölmörg mál og samið um hvert þeirra sem endar með aðildarsamningi sem verður lagður fram fyrir þjóðina í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu.
Öll umsóknarríki Evrópusambandsins síðustu áratuga hafa fengið samning sem hefur verið lagaður að sérstöðu hvers lands með sérákvæðum.
Sérstaða Íslands felst meðal annars í mikilvægi sjávarútvegs, landbúnaðar, byggðaþróunar og orkumála en einnig í staðsetningu landsins.
Með aðild stækkar Evrópusambandið um 700 þúsund ferkílómetra af hafsvæðum auk þess sem Evrópa teygir sig inn á Norður Atlantshafið sem er mikilvægt þegar kemur að öryggismálum álfunnar.
Mikilvægi staðsetningar landsins okkar hefur aukist verulega eftir að stríðsbrölt Pútíns og Trumps hófst, auk hótana hans um yfirtöku Grænlands sem sameinuðum Evrópuríkjum tókst að stöðva á ráðstefnunni í Davos nýlega.
Samningsstaða okkar hefur þannig batnað verulega enda er mikill akkur í því fyrir ESB að hafa Ísland innanborðs í þessari stærstu samvinnuhreyfingu heimsins.
Ísland uppfyllir nú þegar flest skilyrði sem eru sett af ESB um inngöngu hvað varðar efnahagslega stöðu, virkt markaðshagkerfi, stöðugt stjórnarfar, skilvirka stjórnsýslu, réttaríkið, stjórnsýslu, lýðræðishefð og grundvallarréttindi.
Ég er fullviss um að Ísland muni ná góðum samningi sem bætir kjör íslensks almennings verulega, styrkir stoðir atvinnulífsins okkar, tryggir yfirráð yfir öllum auðlindum okkar.
Samningurinn mun styðja við rótgrónar atvinnugreinar, efla nýsköpun og fjölga tækifærum fyrir alla Íslendinga inn í́ framtíðina.
Ísland hefur einnig margt fram að færa í Evrópusamvinnunni.
Við getum kennt öðrum Evrópulöndum að stýra sjálfbærum fiskveiðum. Evrópa getur lært af okkur hvernig er best að vinna orku úr iðrum jarðar og hvernig standa skal að jafnréttismálum enda skorar Ísland hvað hæst á þessum þremur sviðum í heiminum.
Það er íslenska þjóðin sem ákveður hvort hún vill aðild að Evrópusambandinu eða ekki og metur þá í kosningum hvort hún kýs þau lífskjör og þær breytingar sem aðild munu fylgja.
Kosningarnar í ágúst snúast fyrst og fremst um að fjölga valkostum og tækifærum til að bæta lífskjör almennings og efla samkeppnishæfni landsins okkar.
Með hagstæðum samningum getum við fengið nýjan alþjóðlegan gjaldmiðil sem tryggir almenningi og fyrirtækjum hagstæðari vaxtarkjör og langþráða alvöru samkeppni á bankamarkaði.
Mjög líklega eykst stöðugleiki í hagkerfinu okkar eftir inngöngu í ESB. Við fáum örugglega aukið fjármagn til samgönguframkvæmda eins og önnur ný aðildarríki hafa fengið. Við munum sjá öflugan stuðning við landbúnað og fá tollfrelsi á öllum útflutningi landsins til Evrópusambandslanda.
Með aðild fá ungmenni landsins betri aðgang að námstækifærum í Evrópu, og stuðningur við nýsköpunarverkefni mun líklega koma í auknum mæli úr sjóðum ESB.
Með aðild að ESB fær Ísland hlut í um 40 viðskiptasamningum við 70 lönd í öllum heiminum, nú síðast við ríki Suður-Ameríku. ESB gerir þessa samninga í krafti stærðarhagkvæmni Evrópusambandsins með sína 450 milljónir íbúa og um 33 milljónir fyrirtækja.
Með því að segja nei í ágúst lokum við á þessa valkosti til næstu framtíðar. Við fáum ekki að vita hvort þeir standi okkur til boða og við fáum ekki að upplifa kosti þeirra.
„Ef þú spyrð ekki er svarið nei“ er lykilspurning í samningatækni. Við skulum sameinast um að fá að sjá samning sem svarar ofangreindum spurningum.
Lokum ekki á þá valkosti fyrir börnin okkar og aðra afkomendur.
Kosningin í ágúst snýst ekki um það hvort við viljum ganga í ESB. Við kjósendur erum eingöngu að veita ríkisstjórn landsins umboð til að fara í aðildarviðræður.
Ástandið í heiminum í dag hvetur til þess að lýðræðisríki vinni saman að lausn vandamála og verkefna, bæði á sviði efnahagsmála og öryggismála. Gjörbreyting hefur átt sér stað í alþjóðamálum síðastliðin tvö ár sem krefst nýrra leiða til að auka samstarf og tryggja frið í heiminum. Þessu markmiði náum við með Evrópusamvinnunni.
Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra sagði á Alþingi þegar hún kynnti þingsályktunartillöguna um þjóðaratkvæðið að „þessi þjóðaratkvæðagreiðsla snýst ekki um kosti eða galla þess að ganga í Evrópusambandið. Hún snýst einfaldlega um það hvort halda eigi aðildarviðræðunum áfram eða ekki og að vita meira.“
Að lokum sagði Þorgerður þetta:
„Það þarf enginn að gerast sérfræðingur um Evrópusambandið fyrir 29 ágúst, heldur einfaldlega að skoða hjarta sitt og spyrja sig: vil ég vita meira fyrir mig, fyrir börnin mín og fyrir framtíðarkynslóðir barnanna okkar.“
Hafðu þetta í huga lesandi góður þegar þú gengur að kjörborðinu þann 29. ágúst.
