Var að lesa pistil Jóns Gnarr á dv.is um væntanlega ESB kosningu. Andstæðingum ESB hefur verið tíðrætt um íþyngjandi regluverk og skriffinnsku og Jón rifjar upp samskipti föður síns við Sjúkratryggingar Íslands vegna beiðni hans um neyðarhnapp. Tveimur vikum eftir að faðir hans deyr fær hann bréf frá SÍ þar sem beiðni hans er hafnað, hann sé jú látinn. Las þetta upp fyrir konuna og við hlógum dátt og konan spurði: „Getur þetta verið satt?“ vitandi að Jón er mikill grallari, enda hafði hún passað Jón af og til ásamt systur hans, þegar hann var krakki. „Já, alveg örugglega,“ svaraði ég og það rifjaðist upp fyrir mér að löngu eftir að faðir minn lést, í byrjun níunda áratugarins, fékk hann bréf frá Gjaldheimtunni þar sem honum var bent á að hann skuldaði 2 krónur í opinber gjöld. Það fyndna við þetta bréf var ekki bara að faðir minn var löngu látinn heldur hitt að póstburðargjaldið var mun hærra en skuldin. Ríkið lætur ekki að sér hæða og maður getur bara vonað að þeir sem eru á lífi fái jafn skilvirka afgreiðslu frá hinu opinbera eins og þeir sem eru dauðir. Ég ætla að Jón hafi, með þessari litlu dæmisögu, verið að benda á að við þurfum ekki að óttast regluverk ESB, því við séum fullfær um að búa til okkar eigið klúðurslega regluverk. Við gætum jafnvel lagt ESB eitthvað til þegar íþyngjandi regluverk er annars vegar?
Jón er einlægur í sínum pistli, viðurkennir að hann viti ekkert um það hvað er í boði, hvað bíður okkar, en hann fagnar því að fá tækifæri til að kynna sér málið, hvað ESB hefur upp á að bjóða. Jón er alþingismaður, en hann veit ekkert um hvað málið snýst og hann bara viðurkennir það og fær prik fyrir. Minnihlutinn fer mikinn, spyr spurninga, en það er fátt um svör og önugur forsætisráðherra kallar umræðuna orðhengilshátt. Utanríkisráðherra bætir um betur og fullyrðir að inngöngu í ESB fylgi auðvitað kostir og gallar, en upplýsir okkur ekki frekar. Veit hann ekki hverjir kostirnir og gallarnir eru? Og ef þjóðin segir „já“ við áframhaldandi viðræðum, hvað á að ræða, um hvað á að semja: aðlögun, aðild, undanþágur eða allt í senn?
Þá spyr ég, er einhver góður maður til í að útlista kostina og gallana, þannig að þjóðin geti tekið upplýsta ákvörðun? Og þá er ég ekki að tala um Hjört Guðmundsson eða Thomas Möller, heldur einhvern óvilhallan, ef hann er til. Slík greinargerð gæti líka verið gagnleg alþingismönnum, sem margir hverjir virðast alveg úti á túni. Ég væri t.d. til í að fá svar við bara einni spurningu: Af hverju eru Noregur, Sviss og ef því er að skipta, Færeyjar, ekki í ESB?
Jón klikkir út með því að ef honum líst ekki á það sem verður í boði, muni hann ekki samþykkja samninginn, ekki fylgja flokkslínunni. Hann mun þá væntanlega fylgja sannfæringu sinni eins og þingmönnum er uppálagt að gera samkvæmt stjórnarskránni, en gera fæstir?
Bestu kveðjur úr óbærilegum léttleika tilverunnar.
