Á Alþingi í gær fáruðust þingmenn stjórnarandstöðunnar yfir hinu svonefnda grásleppufrumvarpi sem var á dagskrá þingsins í gær til þriðju umræðu. Margir gátu ekki á sér heilum tekið sökum geðshræringar vegna málsins.
Frumvarpið var á dagskrá kl. 15 en strax kl. 14 gerði Jón Gunnarsson það að umræðuefni undir liðnum fundarstjórn forseta. Orðið á götunni er að það sé hvimleiður ósiður þingmanna stjórnarandstöðunnar og óþolandi óvirðing gagnvart dagskrá þingsins og tíma annarra þingmanna að rjúka einatt upp í pontu til að ræða efnislega um þingmál undir liðnum fundarstjórn forseta. Vitaskuld er slíkt gjamm lítið annað en ein tegund málþófs.
Jón Gunnarsson er þekktur fyrir að taka djúpt í árinni, svo djúpt stundum að hann neyðist til að biðjast afsökunar á orðum sínum eftir á. Ekki brá hann af vana sínum í gær. Hann sakaði forseta þingsins og þingmenn ríkisstjórnarinnar um að taka þátt í „ósóma“, taka þátt í „óhæfuverki“ og spurði hversu lágt þingmenn gætu „lagst í störfum sínum og komið virðingu þingsins á nýjan stað í lágkúru?“ Jón sakaði stjórnarmeirihlutann um að brjóta lög vísvitandi.
Orðið á götunni er að orð Jóns segi meira um hann en þá er hann ræddi um. Fáir ef nokkrir hafi orðið uppvísir að því að fótumtroða virðingu Alþingis jafn rækilega og hann og aðrir helstu forsvarsmenn málþófsins í veiðigjaldamálinu síðasta sumar, bæði hvað málflutning og orðaval varðar. Jón hefur hótað nýju málþófi um grásleppufrumvarpið.
Guðlaugur Þór Þórðarson sér einhverra hluta vegna ESB-Grýlu í hverju horni og fullyrti hann að afgreiðsla grásleppufrumvarpsins væri „hrossakaup til að troða ESB-martröðinni yfir þjóðina.“ Grásleppufrumvarpið hefur vitanlega ekkert með ESB að gera, hvorki til né frá. Með frumvarpinu er einfaldlega verið að afnema gallað kvótakerfi sem komið var á 2024 með samþykkt Alþingis á þingmannafrumvarpi, sem keyrt var hroðvirknislega í gegnum þingið og án mikillar umræðu í tíð fyrri ríkisstjórnar, og snúa til fyrra kerfis í grásleppuveiðum.
Orðið á götunni er að ofsafengin viðbrögð stjórnarandstöðunnar við einföldu sanngirnismáli sem varðar litla hagsmuni bendi til fullkomins jarðsambandsleysis hennar og málefnaþurrðar. Þá séu ásakanir um að afgreiðsla grásleppufrumvarpsins sé lögbrot og jafnvel stjórnarskrárbrot léttvægar. Enginn varanlegur eignarréttur felst í kvótanum og því er ekki um það að ræða og samþykkt frumvarpsins svipti nokkurn mann eign sinni.
Orðið á götunni er að röksemdafærsla stjórnarandstöðunnar fyrir því að ekki eigi að samþykkja þingmannafrumvörp á borð við grásleppufrumvarpið, nema ráðuneyti og fleiri aðilar séu búnir að brjóta þau til mergjar rétt eins og stjórnarfrumvörp, sé holhljóma og grafi undan stöðu Alþingis og almennra þingmanna, ekki hvað síst stjórnarandstöðuþingmanna hverju sinni, þar sem það væri þá á valdi framkvæmdavaldsins að leggja stein í götu þingmála stjórnarandstöðunnar.
