Trúlega hafa aldrei orðið önnur eins umskipti á þingflokki Sjálfstæðisflokksins eins og núna. Þingflokkurinn hefur talið sautján fulltrúa en níu þeirra eru annað hvort fallnir út eða í bráðri fallhættu. Einungis átta af núverandi þingmönnum hafa vissu fyrir því að eiga afturkvæmt til setu á Alþingi eftir kosningarnar í lok næsta mánaðar.

Orðið á götunni er að unnt sé að tala um hreinsanir. Trúnaðarmenn flokksins í ýmsum kjördæmum hafi hreinlega tekið í taumana, horfst í augu við slaka frammistöðu þingmanna og ákveðið að skipta þeim út. Óli Björn Kárason, þingmaður flokksins í Kraganum, valdi sjálfur að hætta enda sá hann sæng sína upp reidda. Félagi hans í kjördæminu, Jón Gunnarsson, var felldur á fundi kjördæmaráðsins og lét þá staðar numið og gekk af fundi. Í Suðurkjördæmi voru Ásmundur Friðriksson og Birgir Þórarinsson hreinlega felldir rétt eins og Teitur Björn Einarsson í Norðvesturkjördæmi. Í Norðausturkjördæmi valdi flokkurinn að fella út af lista sínum yngsta þingmanninn, Berglindi Ósk Guðmundsdóttur, 31 árs lögfræðing, sem kom inn á þing fyrir þremur árum.

Til viðbótar við framangreinda sex fráfarandi þingmenn virðast aðrir þrír þingmenn flokksins vera í fallhættu miðað við stöðu skoðanakannana núna, en tvær slíkar voru birtar um helgina. Þær gera ráð fyrir að Sjálfstæðisflokkurinn fái tíu þingmenn kjörna sem ættu að skiptast þannig að þrír yrðu í Suðvesturkjördæmi, tveir í hvoru Reykjavíkurkjördæmanna og einn í hverju landsbyggðarkjördæmanna. Yrði það raunin gæti Birgir Ármannsson fallið í Reykjavík, Njáll Friðbertsson í Norðausturkjördæmi og Vilhjálmur Árnason í Suðurkjördæmi.

Orðið á götunni er að Jón Gunnarsson og Ásmundur Friðriksson muni ekki liggja lengi óvígir heldur standi þeim til boða að berjast á ný fyrir þingsætum en nú undir merkjum Miðflokksisns, sem þegar hefur fengið liðsauka frá Sigríði Andersen fyrrverandi dómsmálaráðherra Sjálfstæðisflokksins. Verði af því er ljóst að enn fleiri núverandi þingmenn Sjálfstæðisflokksins kynnu að vera í fallhættu í komandi kosningum.

Orðið á götunni er að með því að hálfur þingflokkur Sjálfstæðisflokksins, eða rúmlega það, falli eða geti fallið í komandi kosningum sé vart annað hægt en að tala um hreint blóðbað. Annað eins hefur ekki gerst áður í sögu flokksins.