Þegar baráttan gegn her í landi geisaði af sem mestum krafti á liðinni öld var oft sagt að Ameríkanar vildu innlima Ísland sem 51. ríki Bandaríkjanna. Herinn væri hægt og bítandi að leggja undir sig menningarlífið með Kanasjónvarpi og útvarpi og viðskiptalífið með gegndarlausu hermangi og spillingu. Margir óttuðust amerísk áhrif á íslenskt samfélag og sérstaklega á Keflavík og nærsveitir. Íslendingar væru að ameríkaníserast og tungumál og þjóðerni í stórhættu þess vegna. Auðvitað hafði ameríski herinn mikil áhrif á íslenskt samfélag en verstu spárnar raungerðust ekki. Íslendingar hafa þó alltaf haft mun meiri áhuga á Bandaríkjunum en nágrannaþjóðirnar.

Mér datt þetta í hug á dögunum þegar yfirvofandi forsetakosningar í Ameríku voru til umræðu í einhverjum fjölmiðli. Vitnað var til nýlegrar skoðanakönnunar þar sem fólk á Íslandi var spurt hvaða frambjóðanda það mundi kjósa í Ameríku. Nær allir vildu ljá Kamölu atkvæði sitt og fóru þungum orðum um hinn frambjóðandann. Fréttamaður og einhver álitsgjafi fimbulfömbuðu um þessa könnun og komust að þeirri augljósu niðurstöðu að Kamala blessunin myndi vinna þessar kosningar ef einungis væri kosið á Íslandi. Aldrei nokkru sinni er efnt til svipaðrar skoðanakannana vegna kosninga í Danmörku, Þýskalandi eða Frakklandi. Kosningar í þessum löndum líða hjá á skjánum eins og hver önnur leiðinleg auglýsing og vekja litla athygli. Kosningar í Bandaríkjunum fá ótrúlega athygli þar sem alls konar fólk er í hlutverki álitsgjafa og sérfræðinga í amerískum stjórnmálum. Íslendingum finnst afskaplega gaman að leika sér við þá þráhyggju að þeir séu 51. ríkið og hafi kosningarétt í Bandaríkjunum. Þetta er kannski draumur smáþjóðar að skipta máli og hafa afgerandi áhrif á gang heimsmálanna.

Við skulum bara vona að Dónald og kosningateymi hans frétti ekki af þessum skoðanakönnunum. Hann yrði svo óumræðilega leiður ef hann vissi að afgerandi meirihluti dvergþjóðar norður í höfum fellur betur við Kamölu en hann. Kannski mundi hann hætta við framboðið.