Vilhjálmur Birgisson, formaður Starfsgreinasambandsins og Verkalýðsfélags Akraness, segir alþingismenn liðónýta í að gæta hagsmuna almennings og spyr hvers vegna ekki sé búið að breyta hlutunum hér á landi til að lækka vexti og vöruverð ef ástandið er ekki íslensku krónunni að kenna.

Vilhjálmur er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Markaðarins á Eyjunni.

Vilhjálmur Birgisson 2

Hann bendir á að gríðarlegur munur er á greiðslubyrði 40 milljón króna láns í Færeyjum og 40 milljón króna láns hér á breytilegum vöxtum eins og þeir eru í dag. „Það munar 198 þúsund krónum á mánuði. Þegar þetta er sett í samhengi við kjarasamningana sem við erum í viðræðum um, þar sem við erum kannski að hækka laun um 40-50 .þúsund krónur, þá liggja stóru tölurnar í þessum fjármagnskostnaði heimilanna. Og það eru ekki bara heimilin sem eru að verða fyrir barðinu á þessu heldur eru það líka lítil og meðalstór skuldsett fyrirtæki sem ekki stendur til boða að fjármagna sig í erlendri mynt.“

Vilhjálmur minnir á að bændur kvarti illilega illilega yfir auknum fjármagnskostnaði, þetta séu einir sex milljarðar sem þeir greiða meira í fjármagnskostnað en þeir voru að greiða fyrir einu eða tveimur árum, þannig að vandinn snúi ekki aðeins að heimilunum – þetta spanni allt samfélagið meira og minna.

„Mér finnst bara alþingismenn og Alþingi Íslendinga vera svo, og menn verða bara að fyrirgefa mér þetta orð, en vera bara svo liðónýtt í að gæta að hagsmunum almennings í þessu landi.

Ég vil þá líka bara fá staðfestingu á því að ef þetta er ekki íslensku krónunni um að kenna hví í ósköpunum breyta menn þessu þá ekki? Hví í ósköpunum er það látið viðgangast að það er hægt að fá húsnæðisvexti hér í öllum löndum sem við berum okkur saman við sem eru 120-130 prósentum hagstæðari en hér á landi? Hvað er það sem veldur?

Af hverju er vöruverð með þeim hætti sem er hér? Það er dálítið magnað að heyra suma stjórnmálamenn tala um að við verðum að taka hér upp „norrænt vinnumarkaðsmódel“  og horfa eingöngu á einn þátt, sem lýtur að launahækkunum, en taka algerlega út fyrir sviga þessar stóru breytur sem eru t.d. vextir, verðlag og svo framvegis. Og svo er það bara almenn, heilbrigð samkeppni.“