„Á Íslandi ríkir fákeppni sem er, held ég, nánast einstæð og enginn segir neitt. Íslendingar láta það yfir sig ganga og heimta í staðinn hærri laun til að geta greitt okurpungunum. Ég hef búið í Frakklandi undanfarinn rúman áratug og hef mínar viðmiðanir þaðan,“ segir Ármann Örn Ármannsson, fyrrverandi framkvæmdastjóri Ármannsfells hf. Í aðsendri grein í Morgunblaðinu í dag.

Þar fjallar Ármann um verðlag á Íslandi og þá fákeppni sem hér ríkir. Ármann segir í greininni að hann hafi búið í Frakklandi í mörg undanfarin ár en hann heimsótti Ísland fyrir skemmstu sem varð til þess að hann skrifaði umrædda grein.

„Fyrir skömmu var ég á Íslandi, keypti kartöflur á þreföldu verði, tómata á fjórföldu verði og kvefmeðal í apóteki á tíföldu verði miðað við mitt gistiland. Upptalningin gæti verið löng en þar sem samkeppni ríkir ekki smyrja seljendur ofan á verðið upp úr öllu valdi. Enginn stjórnmálaflokkur virðist hafa áhuga á virku verðlagseftirliti. Ég held að kominn sé tími á að koma hinu gamla verðlagseftirliti aftur á fót,“ segir Ármann sem rekur þetta til frjálshyggju undanfarinna áratuga sem hafi leitt af sér óheyrilegt okur á vörum á Íslandi.

„Verðvitund almennings á Íslandi virðist nánast ekki til, hvernig sem á því nú stendur. Mjólkursamsölunni, sem er einokunarstofnun og yrði að leysa upp ef við værum svo lánsöm að ganga í Evrópubandalagið, líðst að selja allar mjólkurafurðir á langhæsta verði í Evrópu og enginn getur gert neitt,“ segir Ármann sem bætir við að það sé aðeins í fataverslun sem frjáls samkeppni virðist virk. Enda sé fatnaður á Íslandi það ódýr að óskiljanlegt er að fólk fari til útlanda fyrir jól til að kaupa inn.

„Fólk lætur bjóða sér að kaupa nokkur laufblöð af salati, þeirri ágætu vöru, á 600 krónur meðan hér fæst heill salathaus (u.þ.b. 4 falt magn) á hundrað krónur. Jafnvel fiskur á Íslandi er mun dýrari en í Frakklandi. Fákeppni ríkir á flestum sviðum neysluvöru og þar hafa menn að sjálfsögðu verðsamráð til að græða meira. Allir kvarta og segja það dýrt að vera Íslendingur en er ekki ráð að sverfa aðeins að þeim sem selja Íslendingum nauðsynjar á óhóflegu verði? Það gæti verið hagkvæmara að lækka vöruverð með ströngum verðlagshömlum heldur en að hækka kaup sem leiðir af sér verðbólgu.“