Ég hef verið að ferðast um landið okkar, margt er þar yndislegt og gott. Við horfðum í gær á dásamlegt sólarlag yfir Eyjafirði – úr Lystigarðinum á Akureyri, fegursta garði landsins og þótt víðar væri leitað.

Eini garður sem stenst samanburð við hann er gamli kirkjugarðurinn í Reykjavík – en kirkjugarður og lystigarður, það er dálítið ólíku saman að jafna.

En eitt hefur ekki skánað. Þjóðvegasjoppurnar. Ef eitthvað er eru þær ógeðslegri en áður og karakterlausari.

Gamli Staðarskálinn hafði smá sjarma; það hefur sá nýi ekki.

Ein breytingin er sú að nú heita þessar vegasjoppur flestar N1.

Maður kemur akandi að íslensku þorpi, fyllist smá ógleði þegar maður hugsar: Æ, N1 vegasjoppa.

Kunningjar mínir sem reka bifreiðaverkstæði sögðu mér einmitt að N1 hefði verið að taka yfir verkstæði, smurstöðvar og sjoppur út um allt. Þessir kunningjar mínir reka það sem má kalla meðalstórt fyrirtæki og voru ekki hrifnir af þessu olíufélagi sem gein yfir öllu.

Var þetta svo ekki drifið áfram af lánsfé eins og annað? Nógar virðast skuldir N1 vera miðað við að þetta er olíufélag – sem ætti að vera sirkabát öruggasti bisness á Íslandi.