Sem þjóð geta Íslendingar komist í mikið tilfinningalegt uppnám. Þar eiga þeir litla samleið með hinum Norðurlandaþjóðunum.

Nú eru þeir í djúpu þunglyndi vegna efnahagshrunsins og margir halda því fram að hér verði geysileg fátækt ef Icesave samningurinn verður samþykktur.

Þegar Íslendingar kepptu í fótbolta við Dani í miðju góðærinu sungu landar á fótboltavellinum Parken í Kaupmannahöfn:

„Við ætlum að kaupa Parken!“

Þá höfðu Íslendingar keypt nokkur stórhýsi í Kaupmannahöfn, þar á meðal verslanirnar Magasin du Nord og Illums.

Nú er búið að taka þessi hús upp í skuldir.

Svo má líka rifja upp að þegar Íslensk erfðagreining fór í gang þóttist þjóðin viss um að við værum fremst í heimi í erfðarannsóknum.

Það var rætt um það af fullri alvöru að ekki væri langt í að Kári Stefánsson fengi Nóbelsverðlaunin.

Þessi viðhorf voru mjög algeng – áður en fyrirtækið tók til starfa.

Nú virðist rekstrarfé Decode vera á þrotum. Það er reyndar mjög leiðinlegt. Innan fyrirtækisins starfar margt gott fólk við merkilegar rannsóknir.

Það var bara upphaf fyrirtækisins sem var skelfing ólánlegt – dæmi um hvað íslenska þjóðin getur stundum verið í miklu ójafnvægi og hvað getur stundum verið auðvelt að leika á hana.

Einhver talaði um sambland af minnimáttarkennd og mikilmennskuhroka.

Það er ekki fjarri lagi.