Þá er það orðið nánast formlegt, Borgarahreyfingin er búin að vera.

Þetta bréf þingkonunnar Margrétar Tryggvadóttur er síðasti naglinn í líkkistuna.

Svo er greinilegt að félagsmenn eru að tínast burt einn af öðrum.

Þingmenn mæta ekki á fundi.

Formaður hreyfingarinnar sagði af sér í nótt með harðorðu bréfi:

„Draumurinn snérist upp í andhverfu sína og ég get ekki meir. Engin sáttavilji, engin samstarfsvilji, hugsjónin um lýðræði orðið fórnarlamb undirmálsfólks sem telur sig útvalið til að bjarga þjóðinni sinni. Flokksdindlar hrúgast um flokksfólkið, það tók ekki langan tíma. Kemur ekki maður í manns stað var svarið. Ég sat ágætis fund í kvöld í von um að finna neistann. Hann bara kom ekki.“

Aldrei hefur nýr flokkur á Alþingi verið jafn fljótur að missa tökin á tilverunni.

Sérstaklega er þetta sorglegt í ljósi þess hversu fyrirheitin við stofnun hreyfingarinnar voru góð.

Spurningin er hvort þingmenn hreyfingarinnar ættu að láta sig hverfa allir sem einn og kalla varamenn inn í staðin – að minnsta kosti næsta misserið.

En ég efast reyndar um að það sé heimilt.