Sigurður Einarsson rak furðulegasta banka í heimi sem hann setti svo á hausinn svo eftir er tekið út um allan heim.

En hann óttast að afnám leyndar yfir þessari bankastofnun muni flæma viðskiptavini burt.

Stundum heldur maður að Sigurður hljóti að hafa svona mikinn húmor.

En Bjarni Benediktsson virðist vera sömu skoðunar.

Kannski skiljanlega, fyrirtæki sem hann á hlut í og stjórnaði til skamms tíma koma þarna við sögu.

Bjarni telur að það sé lögbrot að birta þessar upplýsingar.

Þar er ég ekki viss  um nema að lögfræðingurinn sé á hálum ís. Kannski túlkar hann of þröngt.

Þetta eru upplýsingar sem varða almannahagsmuni og eiga örugglega erindi til almennings. Það er hann sem þarf að súpa seyðið af þessari starfsemi.

Í þessu sambandi má vísa í mál sem var höfðað gegn Agnesi Bragadóttur vegna greina sem hún skrifaði um fall Sambands íslenskra samvinnufélaga og bankaviðskipti þess við Landsbankans. Þetta var árið 1996. Þar var Agnes sökuð um að hafa birt trúnaðarupplýsingar úr Landsbankanum, en var sýknuð í Hæstarétti, og þurfti ekki að gefa upp heimildarmenn sína.

Og þegar Bjarni segir að hér megi ekki vera „villta vestrið“ þá er svolítið seint í rassinn gripið.

Því auðvitað hefur hér verið villt vestur svo árum skiptir.