Samfylkingin hefur pálmann í höndunum eftir kosningarnar, enda þótt kosningasigur hennar hafi minnkað nokkuð eftir að leið á talninguna. En hún hefur ennþá möguleikann að leita eftir stjórnarsamstarfi við Framsóknarflokkinn og Borgarahreyfinguna ef Vinstri græn reynast erfið í samningum.
Það yrði þó heldur veikur þingmeirihluti, 33-30. Meirihluti Samfylkingar og VG er 34-29.
Svo má segja að Samfylkingin og Vinstri græn séu trúlofuð – og hafi farið í festum inn í kosningarnar. Heitrof á þessum tíma myndi varla mælast vel fyrir. Samstarf Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingríms J. virðist líka hafa verið með ágætum.
En Samfylkingin hefur haft uppi stór orð um Evrópusambandið – og nú er túlkun hennar að kosningarnar hafi snúist um ESB. Árni Páll Árnason sagði í gær í sjónvarpinu að hægt væri að fara í aðildarviðræður strax í maí.
Þetta eru yfirlýsingar sem er nánast óhugsandi að komast undan á þessum tímapunkti.
Vinstri græn hljóta að þurfa að gefa eitthvað eftir ef á að verða framhald á þessari ríkisstjórn, jafnvel fallast á aðildarviðræður. Samfylkingin getur varla sætt sig við hina löngu leið tvennra þjóðarkosninga.
Það hefur líka áhrif á stöðuna að nú er þingmeirihluti fyrir aðildarviðræðum við ESB – eða ekki sér maður betur.
Framsóknarflokkurinn hefur reyndar verið hálfvolgur í málinu síðan Sigmundur Davíð tók við, en það breytir því ekki að samþykkt flokksþings frá því í janúar kveður á um aðildarviðræður. Innan Sjálfstæðisflokks eru þingmenn sem eru hlynntir aðild, þar er fremst í flokki Ragnheiður Ríkharðsdóttir.
Eftir ósigurinn mun líklega myndast mikil pressa á Sjálfstæðisflokkinn að breyta um kúrs í Evrópumálum – eða að minnsta kosti að skýra stefnuna. Annars á hann á hættu að missa endanlega stuðning víða í atvinnulífinu.
