„Birgir Ármannsson sagði að svo virtist sem gengið væri út frá því að þjóðin kysi kjána til þings en eintóma snillinga væri kosið til stjórnlagaþings.“

Segir á vef Ríkisútvarpsins. Birgir er á móti stjórnlagaþingi. Þessi orð hans endurspegla það.

Stjórnmálamönnum hefur mistekist að gera breytingar á stjórnarskránni. Síðasta stjórnarskrárnefnd var skipuð miklu þungaviktarfólki en lagði upp laupana eftir árangurslaust starf árið 2007.

Stjórnmálamennirnir hafa reynst ófærir til verksins og spurning er líka hvort þeir eigi endilega að sjá um það.

Því stjórnarskrá hefur meðal annars þann tilgang að setja þeim mörk.

Góður íhaldsmaður, Jóhann J. Ólafsson stórkaupmaður, hefur hugsað mikið um stjórnarskrármál. Hann skrifaði til dæmis á vef fyrri stjórnarskrárnefndar:

„Stjórnarskráin er samfélagssáttmáli landsmanna um það hvernig eigi að stjórna landinu.  Hvað stjórnvöldum leyfist og  alveg sérstaklega um  það hvað þeim leyfist ekki.

Hún á ekki að vera sáttmáli á milli stjórnmálaflokka eða stjórnmálamanna.

Stjórnarskráin er ekki sáttmáli á milli stjórnmálamanna og þjóðarinnar. 

Stjórnarskráin er sáttmáli fólksins. Stjórnmálamennirnir eru hluti af þeim sáttmála.„