Erna Hrönn Ólafsdóttir, söngkona og útvarpskona, opnar sig um áföll lífsins og segir að hluti af sjálfsvinnu hennar og bataferli hafi snúið að því að gera upp kynferðisofbeldi sem hún var beitt á árum áður. Ofbeldi sem skildi eftir stórt sár á sál hennar.
„Ég þurfti að taka á nauðgunarmáli sem ég hafði kaffært og það var erfitt að þurfa að grafa það aftur upp. Miðað við viðbrögð gerandans og hótanir þá endaði ég á að fara í dómsmál,“ segir Erna Hrönn í viðtali við Kristínu Sif Björgvinsdóttur í Dagmál.
Erna Hrönn örmagnaðist af langvarandi streitu og kulnun fyrir fjórum árum og ákvað þá að fara á fullt í sjálfsvinnu. Hún fékk loksins kraft til að skila skömminni til gerandans en fékk ekki sanngjarna niðurstöðu.
„Ég hafði enga sönnunarbyrði því það var svo langt frá atvikinu liðið. Ég lenti í erfiðleikum í dómskerfinu og það var svo margt sem ég gat gagnrýnt eftir á út frá því hvernig á mínum málum var tekið. Ég fékk kannski ekki niðurstöðuna sem ég hefði viljað en þá gat ég samt fyrir sjálfa mig lokað einhverri hurð.“
Erna Hrönn er gagnrýnin á dómskerfið og í kjölfar eigin reynslu af dómskerfinu ákvað hún að skrifa ítarlega skýrslu um það sem betur hefði mátt fara í hennar málsmeðferð með það fyrir augum að sporna við að önnur fórnarlömb kynferðisofbeldis, fórnarlömb framtíðarinnar, myndu ekki upplifa sömu slæmu vinnubrögðin. Erna Hrönn segist alls ekki sjá eftir því að fara með málið fyrir dómstóla. Hún hafi þurft að fara í þá vegferð til að sættast við sjálfa sig og skila skömminni. Enda viti hún það í hjarta sínu hvar skömmin á heima. Ferlið í dómskerfinu hafi verið hluti af bataferlinu.
„Að fara til baka í alla þessa erfiðu reynslu. Fyrstu viðbrögð þegar að þetta gerist voru á þá leið að ég hugsaði: „þú ert bara búin að mála þig út í horn“. Með því að fara í gegnum þetta ferli frá A-Ö þá gerði ég það fyrir sjálfa mig bara til að geta fyrirgefið sjálfri mér með að hafa gengið á mín eigin mörk með því að gera þetta svona og vera ósanngjörn gagnvart sjálfri mér.“
