„Ekki sé til neinn stjórnarskrárvarinn réttur til fóstureyðinga. Þeir hallast með öðrum orðum að dreifstýringu í stað miðstýringar,“ segir Hannes Hólmsteinn Gissurarsson í aðsendri grein sem birtist á mbl.is í dag.
Hann segir nýlegan úrskurð Hæstaréttar Bandaríkjanna, þar sem snúið er við frægum úrskurði frá 1973 í máli Roe gegn Wade, hafa verið misskilinn, „jafnvel í máli þeirra, sem ættu að vita betur, eins og Silju Báru Ómarsdóttur, sem tók við kennslu í bandarískum stjórnmálum af mér í Háskólanum.“
„Dæmi um skerðingu í mannréttindamálum“
Silja Bára Ómarsdóttir, prófessor í alþjóðastjórnmálum við Háskóla Íslands, sagði í viðtali við mbl.is eftir að niðurstaðan hæstaréttar lá fyrir, að ekki aðeins munu þungunarrof verða óaðgengileg innan fjölda ríkja Bandaríkjanna eftir nýafstaðinn viðsnúning hæstaréttar á dómafordæmi máls Roe gegn Wade frá árinu 1973. „Þvert á móti gæti aðgengi að neyðarpillunni og tæknifrjóvgun einnig verið í hættu, sem og réttur samkynhneigðra og fólks af ólíkum uppruna til hjónabands.“ Allt sé þetta dæmi um þá skerðingu í mannréttindamálum sem nýafstaðinn viðsnúningur mun draga á eftir sér,“ sagði Silja Bára í fyrrnefndu viðtali.
„Það má búast við áframhaldandi afturför á sviði mannréttinda fyrir stóran hóp fólks,“
Hann segir frambærileg rök séu til jafnt fyrir og gegn fóstureyðingum.
„Enginn mælir með barnaútburði“
Ennfremur segir í pistli Hannesar:
„Enginn mælir með barnaútburði. En hvenær verður fóstrið að barni, sem hefur rétt til að lifa óháð því, hvort það valdi öðrum með því óþægindum eða kostnaði? Lengst ganga þeir, sem telja það verða til við getnað. Aðrir segja, að það verði ekki til fyrr en við fæðingu. Enn aðrir telja og styðjast um það við mat lækna, að það kunni að vera, þegar liðnar séu tólf vikur af meðgöngu. Hvað sem því líður, er ástæðulaust að horfa fram hjá því, sem ræður andstöðu kirkjunnar við fóstureyðingar. Það er virðingin fyrir lífinu, ekki síst hinu ósjálfbjarga lífi. Það var með þeim rökum sem kirkjan beitti sér hart gegn stórfelldu líknardrápi nasista í Þýskalandi fyrir stríð. Á hinn bóginn á hver kona sig sjálf og hefur yfirráðarétt yfir líkama sínum. Einnig má deila um, hvort börn ættu að fæðast óvelkomin í þennan heim.“
Hann bætir því við að konan, sem nefnd var Jane Roe, hafi óskaði á sínum tíma eftir fóstureyðingu og skotið máli sínu til Hæstaréttar Bandaríkjanna,
„Norma McCorvey, snerist síðar opinberlega gegn fóstureyðingum, en tvennum sögum fer af því, hvort þar hafi hugur fylgt máli.“
