Adolf Ingi Erlingsson, leiðsögumaður og fyrrverandi íþróttafréttamaður, spyr í hvaða hliðræna veruleika verkalýðsforsystan lifi. Forstumenn verkalýðshreyfingarinnar hafa ekki ljáð máls á því að fresta launahækkunum lífskjarasamningsins þrátt fyrir COVID-kreppuna. Adolf vill að launþegar fái tækifæri til að segja hug sinn um það hvort þeir vilji fresta launahækkunum til að auka líkurnar á því að þeir haldi vinnunni.

Þetta kemur fram í grein sem Adolf birti í Fréttablaðinu í dag. Þar segir hann:

„Ég var ekki spurður að því í vor hvort ég vildi fresta launahækkunum til að létta fyrirtækinu sem ég vann hjá róðurinn. Mér fannst út í hött að fá launahækkun um leið og fyrirtækinu blæddi út og var nánast tekjulaust. Nær hefði verið að semja um tímabundna launalækkun til að auka líkurnar á því að fyrirtækið héldi lífi og ég héldi vinnunni. Vissulega er sárt að gefa eitthvað eftir sem barist hefur verið fyrir, en menn verða að gera sér grein fyrir því að ef mjólkurkýrin er svelt til dauða fást ekki mikil nyt úr henni.“

Adolf spyr í umborði hverra forystumenn verkalýðshreyfingarinnar þvertaki fyrir að ljá máls á því að fresta launahækkunum. Vissulega hafi lífskjarasamningurinn verið samþykktur í atkvæðagreiðslu en það hafi verið við allt aðrar aðstæður en nú séu uppi í samfélaginu.