Jón Steinar Gunnlaugsson ritar:

Fram er nú komið að áhrifamikli hæstaréttardómarinn hafi tapað að minnsta kosti um átta milljónum króna í hruninu.

Getur verið að hann hafi þá orðið reiður og viljað ná sér niðri á þeim sem hann taldi bera ábyrgðina á þessu tapi?

Getur verið að hann hafi ákveðið sjálfur að setjast sem dómari í mál þeirra sem hann átti viðskiptin við til þess að geta hefnt sín á þeim?

Getur verið að hann hafi þá talið að enginn myndi frétta um þetta framferði hans?

Getur verið að hann hafi staðið fyrir þeirri „lögskýringu“ Hæstaréttar að refsa fyrir auðgunarbrot án þess að auðgunartilgangur hefði sannast?

Getur verið að hinum dómurunum hafi verið svo mikið í mun að þóknast honum, að þeir hafi fylgt honum til þessara verka, þó að þeim hafi verið ljóst að ekki voru uppfyllt lagaskilyrði til þess?

Getur verið að fjöldi manna hafi orðið að sæta sviptingu á frelsi sínu á framangreindum grundvelli og því hafi heilu fjölskyldurnar verið sviptar lífshamingju sinni?

Getur verið að hann hafi staðið fyrir því að undanþiggja sjálfan sig þegar settar voru reglur um birtingu upplýsinga um fjártjón dómaranna í hruninu?

Getur verið að hann hafi tekið ákvörðun um að segja starfi sínu lausu til að forða því að verða vikið úr embætti, þegar ljóst yrði hvernig hann hefði hagað sér?

Getur verið að við hin ættum bara að láta sem þetta komi okkur ekki við?

Ég veit auðvitað ekkert um þetta og spyr því bara.

Sjá einnig: Viðar tekinn fyrir af Mannréttindadómstólnum – „Ekki vex álit íslenzks réttarfars við þennan dóm“