Í íþróttafréttum má gjarnan sjá og heyra orðið „lærisveinar“.

Til dæmis „lærisveinar Guðmundar í danska landsliðinu“ eða „lærisveinar Wengers í Arsenal“.

Nú er það svo að orðið „lærisveinar“ tengir maður helst við Biblíuna – Jesú hafði tólf lærisveina.

Ég spyr hvort megi ekki einfalda þetta aðeins og nota orðið „sveinar“.

Það yrðu þá „sveinar Guðmundar“ og „sveinar Wengers“.

Þetta er í góðu samræmi við íslenskar málvenjur. Þar er til dæmis talað um iðnsveina – það eru þeir sem eru í læri hjá meistara – jólasveina, hrausta sveina og hreina sveina – ekki ætla ég samt að leggja til orðið „knattsveinar“.

Í einu vinsælasta barnakvæði íslensku er ort um sveina, það er í Fúsintesarþulu en þar er beinlínis spurt:

Hverja hefurðu sveina með þér?