Lesandi síðunnar sendi þessar hugmyndir til lausnar á Icesave deilunni:
— — —
Er lausnin beint fyrir framan nefið á ríkisstjórninni?
Það sækir að manni sá grunur að ríkisstjórnin sem nú situr sé komin með Stokkhólmseinkenni miðað við hvað þeir sækja fast að fá Icesave samninginn samþykktan. það er eins og það séu engar aðrar lausnir til og þjóðin hlýtur að velta því fyrir sér hvort að reynt hafi verið til hins ítrasta að velta upp öllum steinum við val á því hvernig við ætlum að leysa þetta mál.
Hér er ein tillaga sem felur í sér aðkomu lífeyrissjóðanna sem eru í eigu sömu landsmanna og munu koma til með að greiða reikninginn vegna Icesave málsins. Eignir lífeyrissjóðanna eru í dag rúmir 1700 milljarðar og þar af eru tæpir 500 milljarðar í erlendum hlutabréfum. 500 milljarðar sem sitja í lífeyrissjóðum landsmanna í erlendri mynt sem verið er að ávaxta erlendis. Hvers vegna hefur ekki verið sest niður og reynt að semja við Breta og Hollendinga um að ljúka málinu í eitt skipti fyrir öll með eingreiðslu af þessu fé + að þeir taka yfir lánasafn bankans.
Með þessu mætti sameina fleiri en einn kost fyrir þjóðina og ég held að allir Íslendingar, stjórn og stjórnarandstaða gætu sætt sig við þá niðurstöðu.
Helstu kostir þess eru:
1) Með því að semja upp á nýtt og bjóða fram eingreiðslu eru íslendingar að koma til móts við viðsemjendur sína. Þannig gætum við sett inn fyrirvara um réttmæti Icesave skuldbindingarinnar, ríkisábyrgðarinnar og í raun og á hverjum hún hvíli. Dómstólaleiðin. Ef þeir samþykkja ekki dómstólaleiðina verða þeir að veita okkur afslátt frá því til að klára málið. Þú mætir ekki til samninsgerðar og hefur ekkert að bjóða.
2) Íslensk stjórnvöld hafa ekkert gert til að bæta ímynd Íslands erlendis. Boð af þessu tagi hefði gríðarleg ímyndaráhrif fyrir Ísland og sýndi fram á að Íslendingar væru heiðvirð þjóð sem stæði við sínar skuldbindingar. Hérna væru íslenskir lífeyrisgreiðendur að bjóða fram greiðslu án skyldu.
3) Samtök atvinnulífsins og tengdir aðilar eru allir sammála um að eitthvað þarf að fara að gerast í atvinnulífinu. Atvinnulífið þolir ekki þessa biðstöðu lengur.
4) Lausn Icesave málsins hefur að sögn stjórnvalda jákvæð áhrif á efnahagslífið og með þessarri lausn væru ótvíræð áhrif á gengi krónunnar, langt umfram vænta ávöxtun lífeyrissjóða á erlend bréf sín.
5) Við eyðum óvissu um erlenda skuld og í stað þess að ríkið skuldi annarri þjóð til 15 ára með tilheyrandi vöxtum ljúkum við þessu máli með vísan í Brussel viðmiðin um sanngjarna lausn þar sem tekið er tillit til sér íslenskra aðstæðna.
6) þrýstingurinn á gengið minnkar til muna og ríkið verður ekki að sama skapi í keppni við einkaaðila um gjalddeyri. Ríkið hefur engar tekjur í erlendri mynt og því leysir þetta mörg vandamál fyrir þá.
7) Vextir munu lækka því að þrýstingurinn á gengið tefur að sögn fyrir vaxtalækkun að sögn Seðlabankans. Háir vextir hafa síðan þau áhrif að allt atvinnulífið er að kafna og því er þetta bara spírall sem fer niður á við.
8) Lánin frá AGS og norðurlöndunum fara af stað vegna greiðsluvilja okkar. Þau hafa skilyrt lánin sín.
9) Með því að greiða þetta af peningum lífeyrissjóðanna endurgreiðum við þeim og því fara peningar ekki úr landi heldur haldast inni í hagkerfinu.
10) Það ríkir óeining um málið sem klýfur þjóðina í herðar niður þó að stærsti hluti þjóðarinnar sé andvígur málinu. Þessi lausn myndi auka samstöðu þjóðarinnar og koma í veg fyrir landflótta.
11) Minni hagvöxtur, meira atvinnuleysi þýðir skertari lífkjör og færri greiðendur í lífeyrissjóðina og því þurfa þeir jafn mikið á þessu að halda og ríkið. Lífeyrissjóðirnir vilja ekki að hér verði eingöngu eftir eldra fólk og öryrkjar. Staðreyndin er sú að í kreppum fer helst fólkið sem er á þeim aldri að það getur breytt búsetu sinni.
12) Ef við ætlum að samþykkja samninginn eins og ríkisstjórnin vill gera er þá ekki betra að gera það þannig að við greiðum vextina til innlends aðila og reynum að fá tekið tillit til okkar aðstæðna. Hverju hefur ríkisstjórnin að tapa eða hvað er hún að fela.
13) Lífeyrissjóðirnir mæta takmarki sínu með að tryggja ávöxtun á fé. Hverjir eru betri greiðendur en þeirra eigin sjóðsfélagar sem greiða til baka með hækkun iðgjalda. Þeir þurfa þá að ná ávöxtun á aðeins 70% af því fé sem þeir eiga. Hitt er tryggt.
14) Hvað gerir fólk á venjulegum heimilum. Það leggur saman krafta sína.
15) Ríkið þarf ekki að hækka skattana til að mæta þessum greiðslum sem ríkisstjórnin vill greiða. Hefur áhrif á lán einstaklinga og fyrirtækja, því að neysluvísitalan hækkar ekki jafn mikið og þrýstingurinn á gengið minnkar.
16) Kemur í veg fyrir að lífeyrissjóðirnir verði enn meira ríki í ríkinu með stofnun ýmissa sjóða. Samhliða eykst svigrúm ríkisins vegna betra lánshæfismat og geta því staðið fyrir nauðsynlegum framkvæmdum til að auka hagvöxt.
17) Lífeyrissjóðirnir fá ekki betra eða tryggari ávöxtun en frá sjóðsfélögum því að þetta yrði lán til sjósðfélaga.. Aðeins þeir sem greiða í lífeyrissjóð greiða Icesave hvort sem er.
18) Réttlætisvitund þjóðarinar og stolt endurreist.
19) Einu vandamáli færra að leysa. Það er betra að leysa málið en að hafa þennan samning hangandi yfir þjóðinni. Tryggjum sjálfstæðið. Eignir ríkisins eru ekki aðfararhæfar.
20) Ath. að norðurlöndin hafa gert það að skilyrði að lánið frá þeim verður ekki notað til að greiða Icesave. Hvernig getum við gert þá kröfu ef við erum ekki tilbúin til að nota okkar eigin peninga.
21) Aðrar skuldbindingar sem eru á íslendingum bera ekki ríkisábyrgð þó að fjöldamörg önnur vandamál séu hjá fyrirtækjum og einstaklingum. (Ath.)
22) Eykur hagvöxt sem við öll viljum.
23) Leysir milliríkjadeiluna sem er í gangi. Hvað þjóð hefur greitt annað eins í bætur. Þetta voru bretar og hollendingar sem freistuðst til að taka leggja peninga í íslenska banka fyrir örlítið hærri vexti. Það tapa allir fjárfestar einhvern tímann. Þeir voru heppnir aðhafa þessa peninga ekki á hlutabréfamarkaðnum og þannig tapað nánast öllu í sumu tilfellum.
24) Þetta er ekki eignarnám af lífeyrissjóðunum af hálfu ríkisins heldur lán til sjóðsfélaga sem greiða þetta til baka á sama hátt og til ríkisins nema að við sleppum við vandræðin. Ef heimtur af L.Í. safninu nær ekki 75% erum við hvort sem er „búin“.
25) Að mínu mati er það helsta sem stendur í vegi fyrir því að þetta nái í gegn er að stjórnmálamenn hafa ekki kjark til að takast á við lífeyrissjóðina sem eru í raun ríkið í ríkinu. Komumst fyrr inn í Evrópusambandið sem er kostur að mati sumra. Staða ríkisins til að uppfylla Maastricht sáttmálann verður betri.
26) Erlendar skuldir hjá fyrirtækjum og einstaklingum minnka ef gengið styrkist.
27) Farið er bil beggja, stjórn og stjórnarandstöðu.
28) Hversu langt á að teygja sig til að halda peningum lífeyrissjóðanna erlendis fyrir utan åástand mála á Íslandi. Hver er þjóðarhagurinn í því? Fara ekki hagsmunir okkar allra saman?
29) Sameinar þjóðina og við getum farið að snúa okkur að öðru. Nóg eru vandamálin.
