Siglingaleiðir framhjá Íslandi kunna að verða mikilvægari en nú er ef heimskautaísinn í norðri minnkar svo mikið að þar opnast fyrir siglingar norður með Rússlandi og Síberíu eða norður

Við munum þó ekki gegna neinu lykilhlutverki þar – auk þess sem er óljóst hversu traustar þessar siglingaleiðir verða. Varla verða það heldur Íslendingar sem munu halda uppi siglingum á þessum leiðum; í mesta lagi gæti orðið aukin starfsemi í einhverjum höfnum landsins.

En þess er nokkuð langt að bíða.

Svo er einhver misskilningur í umræðunni hérna að Íslendingar eigi eitthvert tilkall til heimskautasvæðanna eða auðlinda í Norður-Íshafi.

Svo er ekki eins og sérfræðingur í hafréttarmálum útskýrir í þessari frétt.

Nyrsti oddi Íslands liggur miklu sunnar en nyrstu svæði þessara landa eins og sjá má á meðfylgjandi korti og ekki nær landgrunn okkar svo langt norður.

Það eru Rússar, Norðmenn, Kanadamenn, Bandaríkjamenn og Danir/Grænlendingar sem eiga land að þessu hafsvæði og geta gert tilkall til auðlindanna þar.

Suðurskautið heyrir undir alþjóðlegan sáttmála sem kveður á um að það sé alþjóðlegt friðland.  Kannski væri heppilegast að um Norðurskautið ríkti svipaður sáttmáli sem verndaði náttúru þess og lífríki, en það er fjarlægur draumur þegar stórar þjóðir sjá von um að geta dælt upp olíu og gasi.