
Þá hef ég óskað eftir því við lögmann minn að hann kanni stöðu mína í því flóði skipulagðs óhróðurs, véfrétta og lyga sem vef- og fjölmiðlar á Íslandi hafa tekið að sér að dreifa um mig og fyrirtæki mín. Ég tel þetta mál vera grafalvarlegt og mun ég sækja rétt minn eins fast og hægt er.
Björgólfur yngri vill rétta við mannorðið. Með aðstoð lögmanna. Nú má vera að Stöð 2 hafi flutt frétt af honum sem var ekki allskostar rétt. Það er ekki gott. En ég skil ofangreind orð sem svo að hann ætli að ganga á hólm við fréttaflutning af sjálfum sér – hinn skipulega óhróður.
Það er dálítið stórt orð, þegar fjölmiðlar eru í raun ekki að gera annað en að reyna að greiða úr flækjunum og myrkrinu sem þessir menn skilja eftir sig.
En þýðir þetta að hann ætlar að borga Icesave?
Einu sinni sagði Björgólfur í viðtali að af öllum hlutum væri virðingin sér miklvægust í lifinu.
Fyrir utan annað tjón sem hann og faðir hans, þessir skaðræðismenn, hafa valdið. Þeir fengu Landsbankann, elsta og virðulegasta banka Íslands, nánast gefins og tókst að gjöreyðileggja hann á aðeins fimm árum.
Björgólfur hlýtur að skilja að annars er hann persona non grata um alla framtíð á Íslandi.
Fyrirlitinn og forsmáður af öllum.
Maðurinn sem lét íslensk börn borga skuldirnar sínar.
Fer ekki annars að vera kominn tími á að rannsaka Icesave sem fjársvikamál?
(Strax 8. október skrifaði ég – og ég man að mörgum þótti það skrítið – að eina leið manna eins og Björgólfs væri að selja eigur sínar og koma með þær heim. Þarna stóð ennfremur:
„Hinn valkosturinn er að þeir geti aldrei látið sjá sig framar á Íslandi. Og þá verða að koma til dómsmál þar sem þeir verða miskunnarlaust sóttir til saka.
Þetta Icesave mál er annars það ljótasta sem maður hefur séð. Hvernig gátu eftirlitsstofnanir á Íslandi og Seðlabankinn samþykkt þetta?
Fólkið lagði inn peningana sína vegna þess að þarna yrði það óhult fyrir húsnæðispappírunum frá Bandaríkjunum sem voru eitraðir. En áttaði sig ekki á því að Ísland var í raun gjaldþrota.
Nígería hvað?„)